دانشمندان اتريشي به دنبال استفاده از تار عنكبوت براي متصل كردن دوباره عصبهاي آسيبديده بدن به يكديگر هستند. تار عنكبوت به دليل استحكام و ارتجاعپذيري براي توليد تارهاي ويولن و كمربند ايمني ماشين به كار ميرود و در آينده در ساخت ابزار الكترونيكي و همچنين در ژن درماني كاربرد خواهد داشت. در حال حاضر، يكي از مشكلات قابل توجه در جراحي پلاستيك و ترميم، پارگي عصبها و ايجاد فاصله بيش از 5 سانتيمتر بين آنهاست و اين امر ميتواند در اثر يك تصادف ناخوشايند يا برداشتن يك تومور رخ دهد. در حالي كه جراحان ميتوانند از پيوند بافت براي متصلكردن دوباره عصبهاي آسيبديده استفاده كنند، اين موضوع فقط براي فواصل 4 سانتيمتري ايجاد شده بين عصبهاي آسيبديده كاربرد دارد. دانشمندان دانشگاه وين به تازگي درصدد حل اين چالش برآمدهاند و براي انجام اين كار تار عنكبوت را انتخاب كردهاند. ابريشم عنكبوت طلايي بومي تانزانيا در مقابل پارگي مقاومتر از نايلون است، چهاربرابر ارتجاعيتر از فولاد است و ثبات خود را تحت دماي تا 250 درجه سانتيگراد حفظ ميكند. ابريشم تنيده شده توسط اين عنكبوت همچنين داراي خواصي ضدباكتريايي بوده و ضدآب است و معمولاً توسط ماهيگيران بومي كشور تانزانيا براي توليد تور ماهيگيري به كار گرفته ميشود. دانشمندان به تازگي تكنيك ميكروجراحي جديدي ارائه دادهاند كه از ابريشم عنكبوت مزبور جهت متصل كردن دوباره گسستهاي بزرگ بين فيبرهاي عصبي آسيبديده بهره ميبرد.
