فريدون حسن
ايران اسلامي با داشتن ذخاير فراوان، امكانات متناسب و بهرهگيري از چهار فصل خدادادي ميتواند در هر زمينهاي به عاليترين مدارج پيشرفت نايل آيد، ولي متأسفانه تمركز بيش از حد و خارج از عرف امكانات و تسهيلات در پايتخت باعث شده تا چشم مسئولان به راحتي روي استعدادها و ذخاير موجود در استانهاي ديگر بسته شود.
مقوله ورزش نيز از اين مسئله مستثني نيست. سالهاست كه تهران به عنوان اولين و آخرين ميزبان رويدادهاي مهم داخلي و بينالمللي شناخته ميشود. اين مسئله در سالهايي كه رژيم منحوس پهلوي اهميتي به شهرستانها نميداد و تسهيلاتي براي آنها فراهم نميكرد، قابل توجيه بود. پس از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي و به سبب درگير شدن كشور در جنگي ناخواسته و لزوم دفاع مقدس از آب و خاك ايران اسلامي نيز اين امر قابل چشمپوشي بود، اما اكنون نزديك به سه دهه است كه كشور روند سازندگي را در پيش گرفته، امروز شهرستانهاي بزرگ ايران مانند تبريز، مشهد، اصفهان، شيراز و اهواز از زيرساختها و امكاناتي بهرهمند هستند كه ميتوانند ميزباني شايسته براي رقابتهاي بزرگ بينالمللي باشند، اما متأسفانه ورزش كشور باز هم اسير تمركز روي پايتخت است، بدون اينكه متوجه باشد كه چه بهرهاي ميتواند از حضور در شهرستانها ببرد.
ميتوان از اقليم متنوع ايران به بهترين شكل ممكن استفاده كرد.
امروز فدراسيونهايي چون كشتي و واليبال اين كار را انجام ميدهند. برپايي رقابتهاي كشتي جام جهاني در كرمانشاه و رقابتهاي واليبال آسيايي در اردبيل نمونه اين اتفاقات خوب است. اين اتفاقات خوب ميتواند در رشتههاي ديگر نيز رخ دهد، حتي رشتهاي چون فوتبال، استفاده از ظرفيت شهرهايي كه نامشان برده شد علاوه بر ايجاد فرصت مناسب براي غافلگير كردن حريفان سنتي كه به بازي در ورزشگاه آزادي عادت كردهاند، ميتواند استقبال بيشتر و بهتر علاقهمندان به تيم ملي از بازيهاي خانگي را نيز فراهم كند و اين حقيقتي است كه در تمام اين سالها متأسفانه مسئولان ورزش كشور از آن غفلت كردهاند. حالا اما سفرهاي وزير ورزش به استانهاي سيستان و بلوچستان و آذربايجان نويد اين تمركززدايي از ورزش را ميدهد. سلطانيفر كه در اين سفرها معاونان و رؤساي فدراسيونها را با خود همراه كرده، امروز به خوبي از رشتههاي ورزش در شهرستانها و استانهاي مستعد ايران باخبر است، بنابراين ميتوان اين انتظار را داشت كه با ادامه اين سفرها و برنامهريزي درست براي فدراسيونها و مجاب كردن آنها به استفاده از ظرفيتهاي استاني شرايطي را فراهم آورد كه ورزش كشور از متمركز شدن در تهران نجات پيدا كند.
بديهي است كه شركت توسعه و تجهيز در رسيدن به اين هدف بزرگ و ملي نقش به سزايي را ايفا ميكند. اينكه به امكانات امروز موجود در شهرستانها بسنده نشود، اينكه نوسازي و بهسازي اماكن و تجهيزات ورزشي شهرستانها و استانها در دستور كار قرار گيرد و در نهايت اينكه با اعتماد به توانمنديهاي آنها در ميزباني رقابتهاي بينالمللي از ظرفيت آنها استفاده شود، گامهايي است كه بايد برداشته شود. گامهايي كه وزارت ورزش در ابتداي پيمودن آنهاست و با عملگرايي به وعدههايي كه داده ميشود، ميتواند به اين هدف بزرگ دست پيدا كند.
