همه مشكلات به مديريت بازميگردد. مديريت ضعيفي كه به بازيكن اجازه ميدهد ساز خودش را بزند. سال قبل هم همين اتفاق افتاد. اگر فوتبال ما حرفهاي شد پس بازيكنان هم بايد حرفهاي باشند. چه دليلي دارد وقتي امسال با يك بازيكن قرارداد ميلياردي بسته ميشود سال بعد مبلغ قرارداد به دليل آقاي گل شدن يا نظير آن رشد غير منطقي داشته باشد؟ پرسپوليس بازيكنان بزرگي داشته كه طارمي انگشت كوچك آنها هم نميشود، اما اين باشگاه هرگز متكي به يك بازيكن نبوده است. نبايد اجازه داد بازيكن برود دورهايش را بزند، بعد وقتي راه به جايي نبرد دقيقه 95 بازگردد و بگويد من آقاي گل يا بهترين بازيكن شدم.
ليگ و فوتبال يونان ضعيف نيست و بازيکنان خوبي دارد، اما وقتي بازيكني تصميم به رفتن گرفت، برود و نبايد اينطور باشد كه وقتي ديد راه رفتن ندارد، تصميم به بازگشت بگيرد و طوري شود كه گفته شود براي افزايش مبلغ قراردادش بازارگرمي كرده است. چنين حركات زشتي درست نيست. مشكل از مديريت است، چراكه ميخواهيم به هر قيمتي قهرماني بياوريم و خودمان را مطرح كنيم. زماني بود كه پرسپوليس 13بازيكن ملي داشت كه 11 نفر درون زمين بودند و دو، سه نفر روي نيمكت. اگر الان بازيکن با يک ميليارد يک خانه کلنگي 200 متري ميخرد ما همان زمان ميتوانستيم با 4، 5 ميليون پولي كه ميگرفتيم همان خانه را بخريم. ارزش پول همان است، اما از لحاظ عددي بيشتر شده.
زمان ما هم پول بود اما ما به عشق پيراهن و به احترام هواداران کارمان را ميکرديم و هميشه هم در تيم ملي بوديم. بازيکني که قصد رفتن دارد، برود. در فوتبال ايران همه در يک سطح هستند. بيت سعيد که به استقلال آمده 50 درجه فوتبال او فرق خواهد کرد، چراکه 100 هزار هوادار او را حمايت ميکنند و کاملاً مطرح ميشود. طارمي و امثال رامين رضائيان دو سال پيش کجا بودند؟ طارمي سه سال پيش هم همين کيفيت را داشت، اما به واسطه پرسپوليس مطرح شد. اگر در دو سال قبل هم در تيم سابقش بود کسي او را نميشناخت. اما متأسفانه آنها جنبه اين مسئله را ندارند.
