
مدیر مرکز خلاقیت و نوآوری شهرداری اصفهان با اشاره به اینکه صنایع دستی آیینه تمام نمای صنعت و نمایشگر ذوق و هنر مردم هر کشور در گذر تاریخ است ، اظهار داشت :به فرموده مقام معظم رهبری هر هنرمندی، به تنهایی یک دنیا است، دنیایی عجیب از غمها، شادیها، آرزوها و نگرانیها، فرازها و فروزها، توقفها و عروجها ، آنچه هنرمند میسازد جنبه انسانی و الهی او است.
محمد علی ایزدخواستی گفت : از دیرباز اصفهان مهد صنعت و هنر ایران بوده و امروزه نیز بزرگترین و معروفترین شهر هنری ایران به شمار میرود و صنایع دستی اصفهان می تواند در سطح جهانی دیده شود
وی افزود :بازار این شهر، یکی از قدیمی ترین و بزرگترین بازار در شرق میانه است؛ جایی که می شود زرگران، مسگران و صنعتگران را در محل کار تماشا کرد و در تمام روز از طریق مغازه ها که به فروش ظروف مسی و برنزی دست ساز، ظروف مینا و عتیقه، پارچه و بسیاری کالاهای دیگر می پردازند را در یک مجموعه تاریخی شاهد بود.
ایزد خواستی با انتقاد خانواده های اصفهانی در کمتر استفاده کردن از صنایع دستی بیان نمود :اصفهان که در دوران صفویه و سلجوقیه، اوج شکوفایی صنایع دستی را به خود دید، از همان زمان کانون صنایع دستی ایران نام گرفت؛ اما متأسفانه در حال حاضر کمتر ایرانی پیدا میشود که در خانه اش از صنایعدستی استفاده کند.
وی اذعان نمود :امروزه ظروف پیرکس و کریستال جای سفال و مینا را گرفته و ردپایی از ذوق و سلیقه ایرانی کمتر در چهاردیواری یک خانواده ایرانی دیده نمیشود.
اصفهان در چندین دوره در جایگاه پایتختی قرار داشته که به دلیل اسناد ومستنداتی که از آن دوران ایجاد شده، امکان بررسی بهتری وجود دارد.
2 گفت :وقتی اصفهان در دوران صفویه را بررسی می کنیم، می بینیم که اصفهان درآن زمان به بهترین وضع موجود اداره می شده وازیک زندگی اجتماعی خوبی برخورداربوده و مکاتب فکری، فلسفی و هنری در این شهر زاییده می شدند اما بعد از دوران صفویه کم کم ردپای رکود را می بینیم.
وی خاطر نشان کرد :اگر دقت کنیم می بینیم در آن دوران تمدنی، همه عناصر در کنار همدیگر بهترین کارکرد را داشتند و یکی از عنصرهایی که وجود داشت خلق، طراحی و تولید محصولات بود که عمده آن در قالب صنایع دستی بوده است.
وی گفت :متأسفانه در یک دوره تاریخی که حدود یکصد سال پیش بود، برای مسیرآینده اصفهان صنایع سنگین انتخاب شد و به سمت کارخانجات نساجی و سپس به سمت صنایع فلزی(فولاد) رفتیم، نتیجه آن این شده که در حال حاضر نیمی از سال را نمی توان در شهری که زمانی حیات اجتماعی و اقتصادی خوبی داشت، نفس راحت کشید چرا که صنایع سنگین جایگزین صنایع سبک دستی شدند.
ایزدخواستی با اشاره به اصفهان گذشته و اصفهان حال اذعان کرد : اصفهان موزه شهری است که در هر کوی و برزن آن کارگاه های متعدد صنایع دستی را می بینیم، شهری که می توانیم درآن قدم زده، صنایع دستی را ببینیم و حتی بسیاری از دیده هایمان را یاد بگیریم وخود از آن بهره ببریم.
وی تصریح کرد :بازار اصفهان در دوران صفویه با بازارهای جهانی ارتباط خوبی داشت در حالی که امروز به نقطه ای رسیده ایم که مهمترین مسأله در اصفهان نفس کشیدن است، به همین دلیل صنایع سنگین باید تعطیل و به وضعیت زیست محیطی شهر رسیدگی شود.
ایزدخواستی با تاکید بر ترویج اشتغال جوانان گفت: امروزبهترین راهکار جایگزین صنایع فلزی که اشتغال آفرین باشد، "صنایع دستی" است زیرابا سرمایه گذاری اولیه اندکی میتوان صنعتی زودبازده و پاکی را راه اندازی کرد.
وی گفت: وقتی بر روی یک ورق مسی در حوزه صنایع دستی میناکاری انجام می شود، چند صد هزار تومان به فروش می رسد؛ این ارزش افزوده چند صد برابری را مقایسه کنیم با الان که شمش های بزرگ فولادی را صادر می کنیم؛ یک برش از آن فلز تبدیل به ظرف مینا و قلمزنی می شود وچه ارزش افزوده بالایی می تواند داشته باشد.
وی خاطر نشان نمود : اصفهان اخیراً ۲ رتبه جهانی را کسب کرد، اول عضو شورای جهانی صنایع دستی شد و دوم اصفهان به عنوان شهر خلاق جهانی در حوزه صنایع دستی به ثبت سازمان فرهنگ ملل متحد یونسکو در آمد که طی این دو سال اخیر اصفهان در حوزه صنایع دستی کشور در سطح ملی دیپلماسی جایگاه خوبی را به دست آورد.
بنابراین باید آینده خوبی برای صنایع دستی بسازیم زیرا اصفهان دیگر ظرفیت توسعه بخش های صنعتی را ندارد؛ صنایع دودزا باید در اصفهان تعطیل شوند و به سمت صنایع سبک و مردمی برویم تا اصفهان به شهری آرام تبدیل و به زندگی گذشته اش بازگردد.
عضویت اصفهان به عنوان شهر جهانی صنایع دستی و پس از آن شهرهای تبریز، همدان، لالجین و مشهد مقدس اتفاق های خوبی بود که در حوزه صنایع دستی اتفاق افتاد.
جالب است بدانید بیش از ۱۹۶ رشته صنایع دستی در اصفهان وجود دارد در صورتی که بسیاری از شهرهای موفق در حوزه صنایع دستی دنیا در حد ۲ تا ۳ رشته صنایع دستی بیشتر ندارند؛ اما ما هنوز از قابلیت های این هنر در سطح جهانی به ویژه بازارهای فروش استفاده نکرده ایم.
امروز بسیاری از صنایع دستی به زندگی مردم وارد نمی شود و به صنایع دستی به عنوان کالای زینتی نگاه می کنیم، در حالی که در دوران صفویه صنایع دستی جزء لوازم مصرفی مردم بوده و آنها به جای استفاده از ظروف کارخانه ای از صنایع دستی استفاده می کردند؛ البته بازگرداندن آن دیدگاهها نیاز به فرهنگسازی دارد و هنرمندان نیز باید بیشتر آثار خود رابه زندگی روزمره مردم سوق دهند.
در درجه اول صنایع دستی از مصادیق خلاقیت در هنر است، وقتی یک هنرمند با چکش از فلزی بدون شکل و جذابیت، آثاری زیبا و فاخر خلق می کند، این خود خلاقیت بزرگی است.
وقتی آثار تولید شده توسط یک هنرمند قلمزنی را بررسی می کنیم می بینیم که هیچکدام از آنها شبیه هم نیستند و هرکدام هنری زیبا و متفاوت هستند و این نشان از خلاقیت این هنر دارد.
به عنوان مثال فکر و ایده پردازی کنیم که چگونه می توان صنایع دستی را به زندگی روزمره مردم وارد کرد، از سوی دیگر کسب بازارهای جهانی نیاز به خلاقیت صنایع دستی ما دارد و در بخش بسته بندی صنایع دستی هم باید اقدامات خلاقانه انجام داد چرا که در حال حاضر رقابت در دنیا برای کسب بازارهای جهانی صنایع دستی بسیار شدت گرفته است.