
نتيجهاي که در کره جنوبي رقم خورد، نتيجهاي نبود که انتظار ميرفت. کسب مقام سوم در بخش مردان تکواندوي قهرماني جهان در حالي که در دوره گذشته قهرمان شده بوديم، نتيجه دور از انتظاري بود و حتي کادر فني تيم ملي هم در صحبتي که با آنها قبل از اعزام به مسابقات داشتيم، نتيجه بهتري را پيشبيني ميکردند و با ابراز رضايت از وضعيت اردوها و فني مليپوشان، اميدوار به کسب نتيجهاي بهتر از سومي در رقابتهاي قهرماني جهان بودند. البته قرار گرفتن در رده سوم نتيجه چندان ضعيفي نميتواند باشد، اما با توجه به پتانسيل و ظرفيتي که تکواندو دارد، انتظارات بيشتري وجود دارد. در اين دوره مسابقات قهرماني جهان، متأسفانه جنگندگي لازم را در مبارزات از برخي مليپوشان نديديم و فشار رواني روي مليپوشان ديده ميشد. اين در حالي است که جنگنده بودن از ويژگيهاي بارز تکواندوي ايراني است.
علاوه بر اين تيم انسجام لازم را هم نداشت و کادر فني در اين باره بايد پاسخگو باشد و حرفهايشان را از شرايطي که در کره جنوبي بر تيم حاکم بود، بشنويم. براي برونرفت از روند ناکامي تکواندو که از ريو شروع شد و در مسابقات قهرماني جهان هم ادامه پيدا کرد، به اعتقاد من جامعه تکواندو بايد همدلتر شود و فدراسيون فرصتي را فراهم کند که از تمام ظرفيت و پتانسيل موجود در اين ورزش رزمي استفاده کند. به هر حال هدف همه از مربيان و پيشکسوتان و قهرمانان، موفقيت تکواندو است و براي اينکه دوباره بتوانيم در سطح تکواندوي جهان سرمان را بالا بگيريم، بايد اتحادمان را بيشتر کنيم و به طور قطع با همدلي بيشتر تکواندو ايران با توجه به ظرفيتي که دارد، ميتواند دوباره در جهان آقايي کند.