نویسنده: بيژن يانچشمه
اولين موضوع مهم در بحث درمان بيمار، ايجاد آرامش و آسايش روحي و رواني است تا فرد بيمار سريعتر بهبود يابد؛ متأسفانه برخي از مراكز ارائه خدمات دارويي همچون داروخانهها به بهانههاي مختلف از پيچيدن نسخه بيمار به خصوص بيماران خاص و بيماريهاي مزمن اجتناب ميكنند و نسخه اين افراد را ناقص ميپيچند.
وقتي فردي كه داراي بيماري مزمن است به پزشك متخصص مراجعه ميكند، پزشك حاذق براي وي و براي مدت معين مثلاً براي يك يا دو ماه دارو نسخه ميكند تا بيمار در اين مدت ضمن استفاده از دارو براي پيگيري بعدي نيز مراجعه كند تا نتايج درمان پيگيري و رصد شود. متأسفانه برخي داروخانهها با توجه به نسخه با اينگونه بيماران به خوبي برخورد نميكنند و از دادن داروهاي نسخه شده سرباز ميزنند و بعضاً فقط بخشي از داروها را ميدهند و چند قلم از داروها را به بهانههای واهی به صاحب نسخه نميدهند.
اين در حالي است كه مسئولان دارويي و بهداشتي بارها تأكيد كردهاند كه در كشور كمبود دارو نداريم، به خصوص داروهايي كه مصرف بالايي دارند، حال اينكه چرا برخي مسئولان در داروخانهها نسخههاي تجويز شده پزشكان را ناقص ميپيچند و درمان بيماران را با مشكل مواجه ميكنند، جاي تأمل دارد؟
بارها تأكيد شده است كه بايد با مصرف دارو، دوره درمان را كامل كرد، اما با كم كردن تعداد داروها توسط داروخانهها، بيماران بايد طي يك فاصله زماني باز هم با مشقت فراوان به سراغ پزشك متخصص بروند تا دوباره پزشك براي آنان نسخه بنويسد. سرگرداني بيماران از يكسو و ناقص ماندن دوره درمان از سوي ديگر فقط به بيماران آسيب ميرساند و درمان آنان را با مشكل مواجه ميكند، اينكه چرا برخي داروخانهها همچنان به اين شيوههاي نادرست عمل ميكنند جاي سؤال دارد و گويا كسي يا بخشي به اين برخوردهاي نامناسب با بيماران توجهي نميكند و همچنان بيماران داراي بيماريهاي مزمن در برخي داروخانهها سرگردان هستند تا شايد بتوانند داروي خود را كامل تحويل بگيرند.
