حمايت از خانوادههاي داراي فرزندان معلول و اولويت ساخت و تحويل مسكن به اين عده از جمله موضوعات مهمي بود كه بارها مورد اشاره مسئولان دولتي واقع شده است و حتي گزارشهايي هم در اين رابطه ارائه كردهاند؛گزارشهايي كه خبر از خانهدار شدن خانوادههاي داراي دو معلول به بالا داده بود؛ اما ظاهراً اين گزارشها منطبق با واقعيت نيست.
باران يكي از دخترهاي معلولي است كه در اين رابطه با ما مكاتبه كرده است. او كه جوان 36 ساله شيرازي با معلوليت 85 درصدي است به سهلانگاريهاي ممتد و سوءاستفادههاي مالي در سازمان بهزيستي استان شيراز اشاره كرده و براي «جوان» نوشته است:
از بهزيستي استان فارس شكايت دارم. آقاي روحاني گفتهاند به خانوادههاي داراي دو معلول مسكن دادهاند، اما به من كه اجارهنشين و در يك خانواده پنج معلوله هستم مسكن ندادهاند. چند سال است درخواست مسكن دادهايم، بعد از دوندگيهاي مداوم به بهزيستي كشور به من گفتند 30 ميليون براي خريد مسكن ملكي به من ميدهند، من در كدام نقطه شيراز با 30 ميليون مسكن بخرم؟! به معلولان هزينه پرستار دادهاند، به پدر و مادر من كه خود را وقف فرزندانشان كردهاند و ديگر رمقي برايشان نمانده است، هزينه نگهداري ندادهاند، حدود چند ماه است كه از بهزيستي درخواست پرستار كردم، هربار به عناوين مختلف به من جواب منفي ميدهند. با حمايتهاي وعده داده شده به جاي كاستن از دشواريهاي معلوليت در خانواده ما، مادرم هم با مريضي روبهرو شده است و پدرم هم بينايي خود را از دست داده است. ما شديداً نياز به پرستار داريم. به برخي از معلولان دانشجو هزينه دانشگاه دادهاند، به برادر من كه دانشجو است، هزينه دانشگاه ندادهاند. به برخي معلولان هزينه دارو و درمان دادهاند، اما به خانواده من ندادهاند، براي حل مشكلاتمان بدهي زيادي بالا آورديم، كه الان جوابگوي بدهيها نيستيم، من نسبت به همه افرادي كه در حق خانواده من كوتاهي كرده و ميكنند، اعتراض دارم.