مسعود دهنمكي درباره انتخابات رياستجمهور و مشاركت مردم در انتخابات گفت: شما در بلاد كفر هم در نظر بگيريد به طور مثال اگر مدرك تحصيلي تقلبي از يك مسئول يا رانت ويژهاي افشا و ثابت شود، فرد دست به خودكشي ميزند، اينجا با افتخار آقايان ارث پدري و سهمشان را از انقلاب ميخواهند. فاجعهبارتر از آن اين است كه در جامعه ببينيد مدعيان روشنفكري اسمشان در كنار حمايت از متهمان اين قصه باشد و اين نشاندهنده اين است كه فساد چنان گسترده شده كه عام و خاص نميشناسد.
كارگردان فيلمهاي پر مخاطب «اخراجيها» گفت: ما فكر ميكرديم كساني كه تا ديروز ديگران را متهم به رفتار پوپوليستي ميكردند و پز مصلحانه و روشنفكري به خود ميگرفتند، امروز با عبرت از گذشته در آن مسير نخواهند رفت، اما شما ميبينيد كه به خاطر چند رأي بيشتر همه دارايي انقلاب را به حراج گذاشتند. نفاق و دورويي و رياكاري حضرات تا آنجايي پيش رفته است كه از كم بودن حافظه تاريخي نسل جوان سوءاستفاده ميكنند و با عوامفريبي، كساني كه تا ديروز در جامعه به دنبال ديواركشي بودند، امروز مدعي آزاديهاي اجتماعي شدهاند. كساني كه از ديوار لانه جاسوسي بالا ميرفتند بعد مدعي گفتوگوي تمدنها ميشوند؛ كساني كه متهم نوشاندن جام زهر هستند حال به دنبال نفي كساني هستند كه براي حفظ ناموس آنها خون دادهاند.
دهنمكي در ادامه تأكيد كرد: فكر ميكنم اگر امروز حوزه و دانشگاه، علما و مراجع و روحانيت و روشنفكران ديني در برابر اين فروپاشي اخلاقي سكوت كنند، حتماً در آينده نزديك در محضر امام و شهدا بايد پاسخگو باشند. البته اين نكته را بايد اعلام كرد كه اين انقلاب ثمره خون صدها هزار شهيد است و مسلماً كساني كه براي چند روز كسب قدرت و جلبنظر عوام حاضر به دينفروشي و به تاراج گذاشتن ثمره انقلاب هستند، بايد بدانند خارج كردن انقلاب از ريل آن تاوان بسيار سنگيني برايشان خواهد داشت كه مسلماً آنهايي كه در كاخهاي شيشهاي نشستهاند جرئت پرداخت چنين هزينهاي را ندارند و فرزندان امام (ره) اجازه نخواهند داد انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بيفتد. وي در خاتمه تأكيد كرد: اگر اين اسناد و اتهامات صحت داشته باشد بايد متهم به جاي رقابت به پاي ميز محاكمه برود و اگر دروغ طرح شده باز مدعي به جهت طرح مطالب دروغ بايد از دور رقابت به دليل از دست دادن تقواي سياسي حذف شود. براي يك جامعه مدعي «اخلاق» و «شريعت» تأسفبار خواهدبود، اگر درباره فردي اتهاماتي به اين مهمي طرح شود و آن وقت برگزيده مردم شود. در چنين جامعهاي حتي علاوه بر نخبگان سياسي بايد در صلاحيت فكري تودهها هم شك كرد.