سعيد بيابانکي شاعر و طنزپرداز در گفتوگو با ايسنا، با اشاره به اينکه يکي از باورهاي موجود در ميان توده مردم در خصوص طنز اين است که از هر چيزي که آنها را به خنده وادارد به عنوان طنز ياد ميکنند، گفت: ديدگاه خاصي نيز در خصوص طنز موجود است که مخاطب خاص خود را دارد و اين نوع ديدگاه حاکي از اين است که طنز تنها به خنده درآوردن مردم نيست، بلکه يک نوع نقد مصلحانه است. او در ادامه اظهار کرد: در طنز فاخر، مهم به فکر واداشتن مخاطب است، حال با خنده، غم يا حتي به گريه درآوردن او.
در اين نوع طنز، طنزپرداز به دنبال دادن ديدي متفاوت به مخاطب و به فکر واداشتن او است. بيابانکي خاطرنشان کرد: در فضاي ادبيات و شعر نيز طنز به طور خاص مشاهده ميشود که در اشعار حافظ ما شاهد بنمايه طنزآميز اشعار هستيم که يک کارکرد آن تحليل و واکاوي اجتماع و حاکميت است که با زبان شيرين، تزوير و دورويي را با استفاده از ابزار شريعت به چالش کشيده است. او همچنين با اشاره به اينکه اشعار خيام نگاه طنزگونهاي به زندگي، مرگ و آخرت دارد، گفت: خيام غالباً در اشعار خود نگاه طنزآميزي دارد و به واسطه اين نگاه اشعار ماندگاري را برجاي گذاشته است. اين شاعر و طنزپرداز افزود: در اشعار مولانا نيز شکل طنزآميزي از روايت موجود است که شاعر با بيان داستان به بيان ماجرا براي ديگري و نتيجه گرفتن از آن ميپردازد.
او با اشاره به تفاوت طنز و کمدي گفت: طنز با کمدي داراي تفاوتهايي است که ميتوان اينطور بيان کرد که در واقع طنز در متن اتفاق ميافتد که با استفاده از ابزار زبان در خلق معاني به واسطه در کنار هم قرار دادن کلمات شکل ميگيرد و کمدي در واقع به اجرا درآوردن طنز است.
