پنج پيروزي در شش بازي با ليونل مسي و يک پيروزي در هشت بازي بدون او. اين آمار به تنهايي از اهميت ستاره بارسلونا براي آرژانتين خبر ميدهد و حياتي بودن تصميم فيفا براي لغو ادامه محروميتش در بازيهاي ملي را نشان ميدهد. مسي بعد از پيروزي يك بر صفر مقابل شيلي به خاطر توهين به داور خط، چهار جلسه از سوي فيفا محروم شد. اين محروميت به اين معنا بود که مسي فقط به بازي آخر دور مقدماتي امريکاي جنوبي براي صعود به جام جهاني 2018 روسيه ميرسيد، تورنمنتي که شايد آخرين فرصت براي کسب يک افتخار بزرگ ملي، در حالي که هنوز در اوج است، برايش باشد. آرژانتينيها در اعتراضي که به فيفا دادند اميدوار بودند سه جلسه محروميت باقي مانده مسي را حداقل به يک بازي برسانند. در اين صورت خودش براي آلبيسلسته يک پيروزي محسوب ميشد، مسي ميتوانست به بازيهاي خانگي مقابل ونزوئلا و پرو هم برسد، بازيهايي که البته آرژانتينيها انتظار دارند حتي بدون مسي هم در آنها پيروز شوند. مشکل بزرگ اما سفر به مونتويدئو و بازي مقابل اروگوئه بود که شکست احتمالي در آن ميتوانست ضربهاي جبرانناپذير به شانس صعود آرژانتين به جام جهاني بزند، اما حالا مسي براي حضور در اين جدال بزرگ هم مشکلي ندارد و اين بهترين خبر براي آلبيسلسته است. با اين حال کل پروسه محروميت و بخشش مسي مسخره به نظر ميرسد.
محروميت مسي ديروز به خاطر نبود مدارک کافي لغو شد، اما گويا اين مدارک به اندازهاي قوي بودند که صبح روز بازي مقابل بوليوي او را از همراهي تيمش محروم کردند. تمام اتفاقاتي که در اين راه افتاد همان حس قديمي فوتبال امريکاي جنوبي را يکبار ديگر زنده کرد: تئوري توطئه. بعد از اينکه مسي آن پنالتي جنجالي مقابل شيلي را گل کرد، اين تئوري مطرح شد که فيفا براي حضور آرژانتين در جام جهاني حاضر است به هر کاري دست بزند. اين تئوري البته بعد از محروميت چهار جلسهاي او از بين رفت و جاي خودش را به تئوري ديگري داد: «اين انتقام فيفا از مسي بابت حضور پيدا نکردنش در مراسم جشن بهترين بازيکن سال بود» اما وقتي در نهايت به تمام بالا و پايينهاي اين پرونده نگاه ميکنيم تئوري توطئه بيشتر و بيشتر جايش را به ضعف مديريت شديد و نالايق بودن اعضاي فيفا ميدهد. اتفاقات اخير يکبار ديگر اعتبار اين سازمان را زير سؤال برده است. در واقع انگار واکنش فيفا به اتهامات بعد از بازي مقابل شيلي و براي رفع آنها و گرفتن تصميمي عجولانه و سختگيرانه براي محروم کردن مسي بوده، تصميمي که قطعاً مسئولاني با ديد بازتر و فکري آرامتر هرگز نميگرفتند.
