ليگ برتر فوتبال امسال نسبت به دورههاي گذشته از نظر فني رشد محسوسي داشت و بازيکنان جوان با توجه قانوني که براي استفاده از سهميه جوانان وضع شده، شانس بيشتري براي بازي کردن داشتند. با تمام نکات مثبتي که ليگ ايران دارد، اما معتقدم يک چالش بزرگ روبهروي ليگ پويا و خوب ايران قرار دارد که به مديريت برميگردد. دايره بسته اقتصادي در فوتبال کشورمان سبب شده تا مديران باشگاهها فقط مدير هزينه باشند و برنامهاي براي درآمدزايي نداشته باشند. اين ناشي از نگاه بسته حاکم بر فوتبال است، مديري که ميآيد فقط خرج ميکند و فکر و ايدهاي براي جبران هزينهها ندارد، اين مسئله هم سبب شد تا در طول مسابقات ليگ که به پايان رسيد، بارها شاهد اعتصاب برخي از تيمها در اعتراض به مشکلات مالي بوديم، عدم نگاه اقتصادي حتي سبب ميشود تا در مربياني که در ليگ هم فعاليت ميکنند، هم شاهد يک دايره بسته از مربياني باشيم که از تيمي به تيمي ديگر جابهجا ميشوند و مربياني که خلاق و صاحب ايده هستند، در اين چرخه قرار ندارند.
اگرچه ارادهاي براي اصلاح اين سيستم در فوتبال وجود ندارد، اما براي برونرفت از اين وضعيت بايد به باشگاهها به عنوان يک کسب و کار نگاه شود، در اين صورت شاهد تحول بزرگي در باشگاهها خواهيم بود، در اين شرايط مديران فعلي که فکر اقتصادي ندارند، جايشان را به مديراني خواهند داد که نگاه کسب و کاري به فوتبال دارند. مديراني سر کار خواهند آمد که به باشگاه نگاه اقتصادي دارند و با توجه به هزينههايي که دارند، به دنبال راههاي کسب درآمد نيز خواهند بود. در چنين سيستمي مدير يک باشگاه با توجه به اينکه دنبال درآمد است به دنبال مربياني خواهد رفت که بتواند ايده جديدي داشته باشد و چرخه بسته مربيان شاغل در ليگ هم شکسته خواهد شد. علاوه بر اين با توجه به اينکه مدير باشگاه به اندازه درآمد هزينه ميکند، چنين مديريتي نگاه ويژهاي به ردههاي پايه و سرمايهگذاري روي رده جوانان خواهد داشت تا هزينههايي که براي خريد بازيکن ميدهد کمتر شود و اين مسئله شکوفايي فوتبال در ردههاي سني ديگر را به همراه دارد.
