نویسنده: حامد جوادی
در مدت دو سال گذشته، اليور استون چندين مرتبه با ولاديمير پوتين، رئيسجمهور روسيه مصاحبه کرده است. حالا، استون و فرناندو سوليچين، تهيهکننده اين پروژه مستند، گپوگفت با يکي از قدرتمندترين سياستمداران دنيا را تحت عنوان «مصاحبههاي پوتين» (The Putin Interviews) آماده کردهاند که تا ماه آينده در قالب يک سريال مستند چهار ساعته، از شبکه «شوتايم» روي آنتن ميرود. آخرين مصاحبه استون و پوتين به فوريه گذشته برميگردد؛ درست پس از برگزاري انتخابات اخير رياست جمهوري امريکا که به باور برخي، پوتين و روسيه نقش بسزايي در رقم خوردن نتايج آن بازي کردهاند.
اليور استون را بايد يکي از بزرگان سينماي سياسي جهان دانست. «صورت زخمي» در مقام فيلمنامهنويس، «جوخه»، «والاستريت» و «جان، افکي» درباره راز ترور جان افکندي از جمله آثار شاخص اين فيلمساز است. تقريباً تمام فيلمهاي او به نحوي با سياست پهلو ميزند و ردپاي مباحث سياسي را در آثار او به وضوح ميتوان يافت.
او درباره بسياري از سياستمداران مطرح جهان فيلم ساخته است. استون در زمان رياست جمهوري محمود احمدينژاد خواستار ساخت مستندي درباره او شده بود که با مخالفت مواجه شد، اما فرصت ساخت يک فيلم درباره هوگو چاوز، رئيسجمهور فقيد ونزوئلا را از دست نداد و پيش از مرگش درباره او يک مستند ساخت. استون با اينکه فيلمسازي امريکايي است، اما نگاه و رويکرد او در آثارش برخلاف بسياري از فيلمسازان اين کشور با سياست رسمي دولتهاي مختلف امريکا لزوماً همسو نيست. نگاه مستقل او سبب شده در اقصي نقاط جهان پيش از اينکه فيلمسازي امريکايي شناخته شود، از او به عنوان هنرمندي مستقل ياد شود. براي همين است که استون و سوليچين در تهيه و توليد پروژه ولاديمير پوتين از امتياز دسترسي گسترده به زندگي شخصي و حرفهاي پوتين برخوردار بودهاند.
آنطور که شبکه «شوتايم» ادعا کرده است «پوتين هرگز تا پيش از اين، با هيچ مصاحبهکننده غربي اينچنين جزئي و طولاني وارد گفتوگو نشده بود، تا جاييکه هيچ محدوديت و مرزي براي موضوعات مطرحشده نگذارد.» از ميان سوژههاي اصلي اين گفتوگو ميتوان به ديدگاه او نسبت به دونالد ترامپ و ادعاي مداخله روسيه در انتخابات اخير رياست جمهوري امريکا، ناتو و دامن زدن به آتش درگيريها در سوريه، اوکراين و ساير نقاط دنيا اشاره کرد. شبکه شوتايم با اعلام خبر پخش اين مستند جذاب و وسوسهانگيز که از ژوئن آينده روي آنتن ميرود، «مصاحبههاي پوتين» را با گفتوگوهاي معروف ديويد فراست و ريچارد نيکسون در سال 1977 مقايسه کرده است. استون در گفتوگوي اخير خود با «سيدني مورنينگ هرالد» تأکيد کرده است: «اين مستند چندان شباهتي به جلسههاي پرسش و پاسخ ندارد، بلکه پرده از نقطهنظري کلي برميدارد که ما امريکاييها تا به حال، چيزي از آن نشنيدهايم.» فيلمساز 70 ساله در ادامه اضافه کرده: «او (پوتين) کاملاً صريح و بيپرده حرف ميزند. تصور ميکنم در به نمايش گذاشتن اظهارات او در قالب روايتي غربي که ميتواند بيانگر نقطهنظرشان باشد، حق مطلب را ادا کردهايم، به اميد اينکه بتواند از ادامه سوءتفاهمها و دامن زدن به شکلگيري موقعيتي خطرناک در آستانه جنگي که به راه افتاده، جلوگيري کند.»
ظاهراً استون با رويکردي هوشمندانه مسير گفتوگو را به جايي کشانده که پوتين را به افشاي جزئياتي ريز و دقيق درباره رسيدنش به مقام رياست جمهوري و عطش قديمياش براي دستيابي به قدرت، روابط شخصياش با کلينتون، بوش، اوباما و ترامپ، همچنين يلتسين و گورباچف واداشته است.
«شوتايم» همچنين بر ذکر اين نکته تأکيد کرده است که در اين مستند چهار ساعته، پوتين «درباره ميراث استالين و ريگان حرف ميزند و همينطور از نظارت جمعي دولتها و جنگ ادوارد اسنودن براي پناه بردن به مسکو.»
