سایه روشن:

جهانگيري 1400؛ وعده يا زمينه‌سازي؟

از همان دلنوشته‌هايي كه در وصف امام و شهدا مي‌نويسند، روزنامه آرمان در وصف اسحاق جهانگيري نوشته؛ او را ايثارگر توصيف و سعي كرده او را در ايثاري انجام شده، قرار دهد؛ طوري كه در شرم رفتن مسيري ديگر بماند: «در ميان شش كانديداي تأييد‌صلاحيت شده يك نام بيش از همه مي‌درخشد؛ نامي كه مي‌داند نبايد براي جلوس بر كرسي رئيس‌جمهور دوازدهم آماده شود، نامي كه ايثار كرد و به‌رغم آنكه بسياري به او القا مي‌كردند شرايط كسب آراي لازم براي رسيدن به اتاق رياست‌جمهوري را دارد، اما به عهد خود با روحاني وفادار ماند.»

 

اما تيتر گزارش اين روزنامه، نكات جالب‌تري دارد؛ تيتر «تثبيت پيروزي جهانگيري در 1400» را دو گونه مي‌توان تفسير كرد كه هر يك وجوه خودش را دارد. اول رنگ وعده و وعيد به جهانگيري دارد كه راضي به اين ايثار اجباري شود حتي اگر اويي كه بايد ايثار كند، جهانگيري نباشد! او را به 1400 حواله مي‌دهند كه كانديداي ما در 1400 تو خواهي بود. فقط گويا حساب اين را نكرده‌اند كه شايد روحاني اين دوره رأي نياورد و بخواهد در سال 1400 هم كانديدا شود... دوم هم زمينه‌سازي براي تثبيت موقعيتي است كه بهره‌اش قبل از اصلاح‌طلبان به كارگزاران مي‌رسد. با اين حساب، اصلاح طلبان خودشان با دست خود، خودشان را به حاشيه مي‌رانند. يعني در سال 1400 هم اصلاح‌طلبان براي حضور در انتخابات كانديداي خودشان را ندارند و نيازمند كارگزاراني هستند. شايد هم گزينه اول و دوم با هم و با احتمالات مختلف در ذهن باشد و تصميم گرفته‌اند با يك تير چند نشان بزنند.