نویسنده: محمد صادقي
نمايشگاهي از آثار راهيافته به مرحله نهايي داوري نخستين مسابقه بزرگ طراحي و خلاقيت در صنايع دستي معاصر ايران در محل خانه هنرمندان ايران برگزار شد. در اين نمايشگاه آثاري که بعد از دو مرحله داوري به مرحله نهايي مسابقه راه يافتهاند، به نمايش در آمدهاند تا ضمن اعلام اثر برگزيده مسابقه، زمينه سرمايهگذاري براي توليد تجاري آنها فراهم شود. علي حاجيشيزري، مديرکل دفتر توسعه و ترويج صنايع دستي، درباره برگزاري مسابقه طراحي و خلاقيت صنايع دستي معاصر ايران و آثار ارسالي به مسابقه ميگويد: مهرماه سال ۱۳۹۵ فراخوان نخستين مسابقه بزرگ طراحي در حوزه صنايع دستي، منتشر و محورهاي محتوايي اعلام شد. ما نميخواستيم با موضوع حاکميتي برخورد و براي مخاطبان راهکار تعيين کنيم. ما برآنيم تا فضاي گفتمان را فراهم آوريم و هنرمندان را با سليقه روز آشنا کنيم و زمينههاي ورود به بازارهاي جهاني و توليد انبوه فرآوردههاي برتر دستي را فراهم آوريم.
وي ادامه ميدهد: ما در اين مسابقه روي معماري تمرکز کردهايم، چراکه اين بخش با زندگي مردم عجين است و صنايع دستي ما در طراحي داخلي ساختمانها و همچنين هتلها ميتواند مورد استفاده قرار بگيرد. به عبارتي برآنيم با يک برنامهريزي هدفمند و منسجم، صنايع دستي را به زندگي روزمره مردم برگردانيم. مهران هوشيار، دبير نخستين مسابقه طراحي صنايع دستي نيز ميگويد: صنايع دستي بايد در زندگي روزمره مردم کاربرد داشته باشد، پس ما بايد بتوانيم از صنعتگران و سرمايهگذاران، بهرهبرداري كنيم و از آنها بخواهيم از توليد صنايع دستي حمايت کنند. همچنين بايد توليدکنندگان را با سليقه روز آشنا کنيم. هوشيار درباره مراحل داوري مسابقه ميگويد: 4 هزار و ۸۵۴ طرح اوليه به دستمان رسيد و ما آثار را در دو مرحله داوري کرديم؛ در مرحله اول ۱۸۱ فايل انتخاب و بررسي شد و در مجموع ۳۱ فايل که ۷۸ اثر هنري را دربر ميگرفتند، به مرحله دوم رسيدند و در نمايشگاه ارائه شدند. مرضيه ترکمانيان، معاون اداره کل آموزش، توسعه و ترويج معاونت صنايع دستي سازمان ميراث فرهنگي، نيز در جمع خبرنگاران، بر لزوم به روز شدن صنايع دستي و حضور در زندگي نسل جوان تأکيد ميکند و با اشاره به آثار راهيافته به مرحله نهايي مسابقه تصريح ميکند: هيچکدام از اشياي برگزيده در اين نمايشگاه جنبه دکوراتيو ندارند، همه کاربردي هستند و اتفاق ديگر اين نمايشگاه، حضور و مشارکت فارغالتحصيلان رشتههاي صنايع دستي و رسيدن از نظر و تئوري به مرحله عمل بود.
