مجري‌هاي تلويزيون دعواهاي فضاي مجازي را به تلويزيون مي‌آورند

شخصي‌سازي آنتن تلويزيون به سليقه مجري‌ها

رامبد جوان، تهيه‌کننده موزيک‌ويدئوي محسن چاوشي وظيفه خودش مي‌داند که در برنامه خندوانه جواب داور مسابقه استيج شبکه «من و تو» را در انتقاد از چاوشي بدهد! این نوع استفاده اکنون ادامه پيدا کرده و به برنامه سه ستاره شبکه3 سيما رسيده است.

چند روز پيش خواننده‌هاي ويژه‌برنامه نوروزي برنامه سه‌ستاره مهمان برنامه بودند. احسان عليخاني در گپ‌و‌گفت با دو تن از خواننده‌ها بود که بحث به سمت اجراي زنده رسيد و آرش ظلي‌پور، مجري دوم برنامه در ادامه حرف عليخاني که گفت «به نظرم خواننده کسي است که زنده بخواند»، مي‌گويد: «نصف خواننده‌ها امشب از خودشان فيلم مي‌گيرند که در راهرو قدم مي‌زنند و مي‌خوانند»، با توجه به اينکه محسن چاوشي به تازگي ويدئوي کوتاهي از خودش در اين حالت منتشر کرده است، طرفداران چاوشي سخنان مجري‌هاي سه ستاره را توهين به وي برداشت کرده‌اند.  دوشنبه شب بخش زيادي از برنامه سه‌ستاره به دفاع عليخاني از خودش و توجيه رفاقت ديرينه‌اش با چاوشي گذشت. آيا تلويزيون قرار است هميشه محل پاسخگويي مجري‌هايش نسبت به رفتار‌هاي شخصي‌شان و دعواهاي فضاي مجازي باشد؟ تلويزيون بخشي از مجموعه صداوسيماست که از طريق بودجه عمومي تغذيه مي‌شود و مالک شخصي ندارد که مثل تلويزيون‌هاي لس‌آنجلسي صاحب تلويزيون همان مجري تلويزيون باشد و هرچه خواست روي آنتن بگويد و کسي هم برايش مهم نباشد.

متأسفانه سياست غلطي در تلويزيون به يک عرف تبديل شده و آن اين است که مديران شبکه‌ها يا حتي معاون سيما در برابر شخصي‌سازي آنتن تلويزيون از سوي مجري‌ها واکنش جدي از خودشان نشان نمي‌دهند. مورد برنامه سه ستاره تنها يکي از چندين و چند اتفاقي است که در آن مجري سعي کرده اتفاقات حاشيه‌اي مربوط به خودش را با استفاده از موقعيت ويژه‌اي که صداوسيما در اختيارش قرار داده است، حل و فصل کند. دعواهاي بيروني مجري‌ها در شبکه‌هاي اجتماعي چرا در همان شبکه‌ها رفع و رجوع نمي‌شود و يک‌راست از تلويزيون سر‌در مي‌آورد. روي بدنه خودرو‌هاي دولتي زماني اين عبارت درج مي‌شد: «خودرو خدمت استفاده شخصي ممنوع»، آيا تلويزيون که هر ثانيه برنامه‌اش چندين ميليون تومان هزينه به کشور تحميل مي‌کند آنقدر بي‌حساب و کتاب است که مي‌شود هر دعوايي را براي بينندگاني که شايد اصلاً تمايلي به پيگيري آن ندارند بازگو كرد و صحنه‌سازي به نحوي صورت گيرد که مجري‌هاي تلويزيون هميشه تبرئه شوند و معصوم باقي بمانند؟!