کد خبر: 835908
تاریخ انتشار: ۱۱ بهمن ۱۳۹۵ - ۲۲:۰۰
«آزاد به قيد شرط» حرفي کوچک اما عميقي مي‌زند، روايت مردي به نام کيوان کمالي است که...
مهدي خرامان
«آزاد به قيد شرط» حرفي کوچک اما عميقي مي‌زند، روايت مردي به نام کيوان کمالي است که به 20 سال حبس محکوم شده و بعد از تحمل 10 سال از آن به‌طور مشروط از زندان آزاد مي‌شود و بايد با پرهيز از وقوع هرگونه تخلف و جرم و نزاع و درگيري بزرگ‌ترين چالش پيش‌روي خودش يعني مواجهه شدن با جامعه لجام گسيخته دست و پنجه نرم کند.

نقطه ضعف فيلم در ايده پردازش هسته مرکزي اثر است، شکل و نوع روايت فيلم باعث شده است، «آزاد به قيد شرط» در رديف فيلم‌هاي متوسط با چنين مضموني قرار بگيرد، موضوعي که نگاه و رفتار جامعه نسبت به افراد رها شده از زندان را بازگو مي‌کند، مسير داستاني کهنه که بارها در سينما روايت شده است و اين‌بار مخاطب انتظار دارد بر تن اين موضوع لباسي نو و مبدع ببينند که در آخرين اثر اکران شده حسين شهابي چنين چيزي پيدا نمي‌شود و با نگاهي به ساختار داستان به سادگي مي‌توان درک کرد اگرچه فيلم در مسيري که طي مي‌کند به دنبال نوعي نقد جامعه است، اما کارگردان اثر هم مانند شخصيت اصلي، خودش را محدود و از بيان مسائل جدي دوري مي‌کند. البته شهابي توانسته است با افرادي که در پيرامون کيوان(امير جعفري) قرار مي‌دهد، خرده داستان‌هايي را ايجاد کند و همين مسئله باعث حوادث جديد و پيشرفت داستان شود که بخشي از فيلم به شکل قابل‌توجهي توان تأثيرگذاري را در خود داشته است. فيلمساز اگرچه همه بهره لازم را از اين تنش‌ها نبرده، اما لحظات درگيرکننده‌اي را خلق کرده است.

پدري را به تصوير مي‌کشد که بايد تحمل کند، کتک خوردن زن سابق و دخترش را يا با وجود بي‌گناهي، اما همه براي آزاد کردنش يا تهديدش مي‌کنند يا منت کارهايشان را مي‌گذارند و او در اين تنش‌ها بايد تصميم بگيرد که آيا سکوت کند و بي‌خيال زندگي‌اش شود يا به دل حوادث بزند و تغييرات را آغاز کند و همين امر باعث مي‌شود موقعيتي ممتاز در اثر ايجاد شود. کارگردان به خوبي نشان مي‌دهد که قهرمانش بايد با سيلي صورت خودش را سرخ کند که در ميان شخصيت کيوان کمي شکل مي‌گيرد و در ذهن مخاطب زنده مي‌شود، نقطه قوت اثر بازي خوب امير جعفري و ديبا زاهدي است که توانسته‌اند خلأ‌هاي فيلمنامه را کمي کمرنگ کنند، اما گريم انتخاب شده براي جعفري نچسب و در ذوق مخاطب مي‌زند، مسئله‌اي که شايد باعث شود مخاطب کمي از شخصيت او دور بماند و اي کاش اين تنبلي که اين روز‌ها با نام پايان باز مانند خوره در ميان کارگردان‌ها افتاده است، روزي نابود شود تا مخاطب در آخر فيلم از کناري خود نپرسد «تموم شد؟»
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار