آمارها نشان مي دهند حدود 10 درصد گردش مالی دنیا
مربوط به صنعت گردشگری است و همین حدود اشتغال نيز از طریق این صنعت ایجاد مي شود
اين در حاليست كه درآمدزایی و اشتغال ایجاد شده در ایران از طریق صنعت توریسم كمتر
از 1درصد است.
حالا عمق فاجعه را وقتي مي توانيم لمس كنيم كه
بدانيم کشورهایي مانند ترکیه و حتي كشورهايي که از منابع طبیعی خاصي هم بهره اي
نبرده اند این درصد را به 37 و حتی بالاتر
رساندهاند.
با اين تفاسير از استانهاي شمالي كشور كه سرشار از نقاط ديدني طبيعي و
زيبايي هاي منحصر بفردي در دنيا هستند خبرهاي خوبي به گوش نمي رسد.
با گذري به استان پهناور مازندران به خوبي مي توان مشاهده كرد كه وضعیت نگهداری،
ساماندهی و معرفی آثار تاریخی، فرهنگی و طبیعی به اندازهای نابسامان است که بسیاری
از کارشناسان این حوزه آن را یک فاجعه میراثی در اين استان تلقی میکنند.
متاسفانه طي دهه هاي اخير به مازندران به مکانی صرفا دارای دریا و جنگل مناسب
برای گذراندن تعطیلات پایان هفته و يا تعطيلات سال نو و تابستانه نگریسته شده است.
استاني كه دارای شاخص های فرهنگی، تاریخی و طبیعی است. موضوعي كه در سايه بي توجهي و كم كاري مسئولان
از نگاه گردشگران داخلی و به ویژه خارجی مغفول و مغموم مانده است.
بر اساس گزارش هاي داخلي گردشگرانی که در سال گذشته
وارد ایران شدند کمتر از چهار و نیم میلیون نفر بودند اين در حالی است که ایران به تشخیص یونسکو جزو 10 کشور نخست به لحاظ
دارا بودن فضای تاریخی است و باید تعداد بسیار بالايي از گردشگران را به خود
اختصاص بدهد و حداقل بتواند به رقم جهانی 10درصد از درآمد حاصل از توریست برسد.
با اينكه كارشناسان کمبود هتل و مشکلات متعدد در
ساخت هتلهای حرفهای را باعث بالا رفتن قیمت هتلهای موجود كه اكثرا زير 4ستاره
هستند عنوان مي كنند اما حقيقت اين است كه گردشگران خارجي و بخصوص اروپاييان و
آمريكاييان ايران را با تمام امكانات و خدمات سنتي اش مي پسندند.
در همين راستا اگر به مقولههای صنایع
دستی، گردشگری خوراک، بوم گردی، گردشگری درمانی و گردشگری تاریخی مازندران توجه كنيم
به راحتي متوجه مي شويم كه دستگاه ها و نهادهای همسو هيچ سیاست کلان مدیریتی میان
مدت و بلند مدت براي تمركز در اين حوزه ها ندارند.
بر اساس گزارشي كه چندي پيش سازمان يونسكو منتشر كرده بود مدعي شده بود مازندران
در کمتر از یک دهه مي تواند تبدیل به ضلع چهارم گردشگری داخلی و خارجی در ايران و حتی
خاورمیانه شود.
همچنين در بخش ديگري از آن گزارش آمده بود مازندران یکی از زیستگاه های مهم
جانوری و یکی از مناطق بکر از نظر دارا بودن جنگل های هیرکانی است. از توانمندی های
مهم جذب گردشگر در این استان مقوله خوراک و گردشگری ناملموس است، وجود آیین ها و گاه
شمارهای مختص به خود و همچنین امتداد زندگی فرهنگی و سنتی روستاییان میتواند یکی از
مهم ترین عوامل جذب گردشگر در این حوزه و بوم گردی باشد.
در كنار اين گزارش ها وقتي به تعطيلات خاص و مناسبتي و هجوم گردشگران و مسافران داخلي به استان مازندران
نگاه مي كنيم باز هم ردپايي از نبود مدیریت کارشناسانه و خالي بودن برنامه ریزی بستری
و اصولی به چشم مي خورد. مسائلي كه اختلال در امنیت بومیان و ايجاد ترافیک هاي
عظيم و همچنين تبعات اجتماعی و تخریب جنگل ها و آلودگی محیط زیست را به همراه
دارد.
بهر حال تا زمانيكه مديران مازني نمي خواهند و يا نمي دانند چه كار بايد
بكنند آنوقت است كه بخش عظیمی از پولی كه گردشگر وارد استان مي كند، نصیب مالکان پایتخت
نشین شده و در بانک های خارج از استان پس انداز و یا سرمایه گذاری می شود. اتفاقي
كه نه تنها رشد و شكوفايي مازندران را از بين مي برد بلكه به مرور زمان از اين
نگين سبز فقط ياد و خاطره اي باقي خواهد گذاشت.
