در ظلمتكده دنيا كه حقيقت با موضوعات اوهامآميز آميخته و راه از چاه آشكار نميشود و از برخورد اميال و قيودي كه در هر قدم آن هزاران پيچ و خم و پرتگاه در پيش پاي بشر قرار ميگيرد، براي فرار از حيرتها و گمراهيها، بايد راهي جست تا در پرتو آن اين راه سخت و پرخطر، آسان و بيخطر پيموده شود. يقيناً اين كار از هر كس ساخته نيست. طينتي پاك بايد و گوهري ناب و روحي چون كوه استوار و همتي بلند چون آسمان و حوصلهاي چون دريا وسيع و از همه مهمتر بايد دلي از شوق لبريز و سري از عشق پرشور و روحي از پرتو عالم غيب روشن تا راه را از چاه بازشناخت و از تاريكي نجات يافت و آنگاه است كه گمگشتگان را ياراي رسيدن به مقصود خواهد بود. اين مقام عالي در واقع اوج كمال انساني است. كسي كه به اين مرحله نائل آمد جهان را با هر چه در آن است زير پا ميگذارد و از سرمنزل طبيعت تا سرحد حقيقت بالا ميرود.
تمام اين ويژگيها در عامالفيل در موجودي زميني ولي از جنس آسماني و منزه جمع شد و از منزلي كوچك ولي سرشار از معنويات عبدالله و آمنه رخ نماياند. در سرزميني دور از هرگونه مدنيت و در ميان درهاي خشك طفلي يتيم كه از نعمت پدر و آغوش گرم مادر محروم بود، پرورش يافت. او فقير اما امين و درستكار بود و روحش در مسير زندگاني از هرگونه آلايش و زشتي دور ماند.
بار ديگر در آستانه سالروز تولد عزيزترين و گراميترين برگزيدهاي قرار گرفتهايم كه در عصر جاهليت، امتي واحد را شكل داد و از مجموعهاي پراكنده و ناهمسو، مردماني هدفمند و آرمانگرا كه همچون كوه، استوار در دستيابي به اهداف شريعت بودند، گرد آورد.
پيامبر رحمت آمد تا همه منيتها را زدوده و اتحاد و يكدلي را جايگزين كند. او آمد تا حلاوت گذشت و فداكاري را سرلوحه و دستورالعمل رفتاري مردم قرار دهد. او آمد تا چهرهاي جديد از بشر و محيط پيراموني آن در جامعه نقش بندد.
23 سال سختي دعوت به حق را به جان دل خريد و بر رسالت خويش بدون هيچ ترديدي پاي فشرد. در راه آرمانهاي الهي خويش وفادارترين ياران خويش را از دست داد و تا زماني كه متمكنين قريش سر تسليم فرود نياوردند، لحظهاي آرام ننشست.
آيا تاكنون با خود انديشيدهايم كه چه شد قريش صاحب نفوذ مكه در كمتر از 10 سال آنچنان مقهور قدرتي شدند كه با دست خالی از ميعادگاه وحي خارج شد و در گوشهاي از خاك غربت مدينه سكني گزيد؟ اين قدرت لايزال الهي با كدام نيروي توانمند شكل گرفته بود كه سران قبيله قريش را مجبور به تمكين در برابر خواستههاي مسلمين در سال دهم هجري كرد. آنگونه كه ابوسفيان در انتظار اماننامه پيامبر اعظم اسلام (ص) در فتح مكه از منزل خارج نشد و با اعلام امان دادن پيامبر- حداقل به ظاهر- خود را وامدار بخشش و بزرگواري نبي اكرم اسلام دانست؟
خداوند پاداش كدامين رفتار پيامبر و ياران او را داد كه اينچنين قدرتهاي بزرگ سر تسليم در مقابل او فرود آوردند؟ نگارنده بر اين تصور است كه دو عامل اساسي در پيدايش اين قدرت در صدر اسلام مؤثر بود:
1- تشخيص راه و استواري در پيمودن آن و توكل بر نصرت الهي و بيتوجهي به عده و عده قدرت ظاهري قريش كه همين اراده و اعتماد به خداوند بود كه قرآن كريم در تشريح وضعيت جنگ احد ميفرمايد: ما توان وعده دشمن را در منظر شما كوچك و توان و نيروي شما را در نزد دشمن بزرگ تصوير كرديم.
2- وحدت و انسجام در جامعه اسلامي دومين عامل در پيروزي پيامبر عزيز اسلام در مقابل دشمن بود؛ عاملي كه امروز در جهان اسلام كمتر سراغ آن را داريم و چندپارگي مسلمانان آنچنان عميق شده است كه رئيس دولت رژيم صهيونيستي با وقاحت تمام اظهار ميدارد كه امروز روابط نزديك كشورهاي عربي با اسرائيل باعث شده هيچ خطري را اين رژيم از جانب اعراب احساس نكند و ما و كشورهاي اسلامي به يك دشمن كه ايران است فكر ميكنيم. چه بر سر وحدت اسلامي افتاده است كه جرثومه فساد در منطقه احساس آرامش و امنيت كرده و تمام نيروي خود را براي ضربه به يك كشور اسلامي (ايران) متمركز كرده است.
آنچه امروز در سوريه و عراق در حال وقوع در دو جبهه حق و باطل است، مصداق پافشاري بر هدف و اميد به نصرت الهي است كه بارقههاي آشكار آن در آزادي حلب نمايان شد و ميرود به فضل پروردگار با ايمان و اراده و برگرفته از آموزهها و سيره پيامبر عظيمالشأن اسلام، پيروزي در كليت منطقه را به نفع جريان مقاومت رقم بزند.
اين نشانهها، اكنون نه براي جريان و جبهه حق بلكه براي دشمن نيز كاملاً آشكار شده است و مؤيد آن، گزارشي است كه اخيراً نشريه اكونوميست انگليس به آن پرداخته است و عربستان را كشوري شكست خورده از ايران در همه عرصهها معرفي كرده و ايران را پيروز همه ميدانهاي سوريه، عراق، يمن و حتي پيروز در اجلاس اخير اوپك در افزايش سقف صادرات ايران و كاهش صادرات نفت عربستان معرفي ميكند. تمام اين پيروزيها را بايد محصول راهي دانست كه رهبر معظم انقلاب با تأسي از نبي مكرم اسلام (ص)و استقامت در پيمودن مسير سخت مقاومت طي كرده است و سكان هدايت جامعه آزاد مسلمانان را به آن رهنمون كردهاند.
