ائتلاف متجاوز تحت رهبري آلسعود صبح شنبه اعلام كرده بود كه آتشبس 48 ساعته را از ظهر همان روز در يمن اجرا ميكند، مشروط به اينكه طرف مقابل به مفاد اين آتشبس پايبند باشد. تنها چند ساعت از برقراري اين آتشبس نگذشته بود كه جنگندههاي اين ائتلاف در شنبهشب به نقاطي در شهر صنعا و استانهاي تعز و مارب حمله كردند و احمد العسيري، سخنگوي ائتلاف سعودي، هم روز يكشنبه در يك كنفرانس خبري گفت كه شروط آتشبس در يمن محقق نشده و ما با نقض آتشبس مقابله خواهيم كرد. هر چند كه سازمان ملل و نماينده ويژه آن در امور يمن، اسماعيل ولد شيخ احمد، از برقراري آتشبس اظهار خوشبيني و اميدواري نسبت به تداوم آن داشت، اما سعوديها مثل دفعات قبل و با بهانهجويي آتشبس را درست چند ساعت بعد از آرامش آن نقض و باز هم بيثباتي خود را براي تعهد به اجراي آن ثابت كردند، اما اين بار به نظر ميرسد كه نقض آتشبس از سوي آل سعود دلايلي متفاوت با گذشته دارد.
قبل از هر چيز، بايد توجه داشت كه اين آتشبس نتيجه ديپلماسي جانكري، وزير خارجه امريكا، است كه از مدتي قبل به دنبال بازگرداندن طرفهاي درگيري به پاي ميز مذاكره بعد از شكست مذاكرات طولاني كويت بوده و اين بار طرحي را ارائه كرده كه تا پايان سال جاري ميلادي، دولت وحدت ملي در يمن تشكيل بشود. او براي اجرايي شدن طرح خود هفته قبل سفري به منطقه داشت و جداي از ديدار با سلطان قابوس بن سعيد و يوسف بن علوي، پادشاه و وزير خارجه عمان، مذاكراتي هم با طرفهاي يمني داشت و روز سهشنبه خبر از برقراري آتشبس از روز پنج شنبه داده بود. با وجود اينكه اين آتشبس با دو روز تاخير برقرار شد اما اجراي آن حكم گام نخست براي اجراي طرح كري است تا اينكه روند مذاكرات و برقراري دولت وحدت ملي شروع بشود. سعوديها كه تجاوز نظامي خود به يمن در حدود 19 ماه قبل را با چراغ سبز امريكا و حمايت اين كشور شروع كرده بودند، نميتوانند مخالفتي با طرح كري داشته باشند و حتي گفته ميشود كه با فشار آوردن بر عبدربه منصور هادي، او را مجبور به قبول آتشبس و اين طرح كردهاند. با وجود اين، سعوديها نيمنگاهي به صاحب جديد كاخ سفيد دارند و با توجه به مدت كم از سكونت صاحب فعلي آن، بيشتر ترجيح ميدهند تمام گزينهها را محدود به اين صاحب نكنند. به عبارت ديگر، باراك اوباما سعي دارد قبل از پايان كارش در كاخ سفيد تا دو ماه ديگر دستاوردي داشته باشد و رياست جمهوري خود را دستكم با فيصله دادن يك جنگ در منطقه تمام كند. او كه از انجام كاري در سوريه عاجز است و در مورد داعش هم به نظر نميرسد كه تا دو ماه ديگر كار آن تمام بشود، تنها ميتواند اين هدف را در عرصه جنگ يمن به دست بياورد.
اوباما با اين هدف دنبال يك دستاورد نمايشي يا يك پايان خوش براي رياست جمهورياش است اما سعوديها و به خصوص محمد بن سلمان، جانشين وليعهد و وزير دفاع سعودي، كه تمام حيثيت خود را بر سر اين جنگ گذاشتهاند، نميتوانند به اين راحتي با دولت وحدت ملي در يمن كنار بيايند. سعوديها هر چند كه قافيه بازي را در انتخابات اخير رياست جمهوري امريكا و با حمايت تمام قد از هيلاري كلينتون باختهاند، اما هنوز اميدوارند دونالد ترامپ با ورود به كاخ سفيد رضايت به ادامه جنگ در يمن و ايجاد يك وضعيت فرسايشي در آن بدهد. بنابر اين، سعوديها به رهبري محمد بن سلمان از يك سو در مقابل كري تعظيم و به طرح او تكريم ميكنند و از سوي ديگر، با حملات خود به شهرهاي يمن در عمل آتشبس را نقض ميكنند تا وضعيت جنگي ادامه پيدا بكند و حتي به بعد از رياست جمهوري اوباما و ورود ترامپ به كاخ سفيد كشيده بشود. سعوديها به اين نحو بيثباتي روي خط آتشبس را ادامه ميدهند اما معلوم نيست كه اميد آنها به ترامپ چنان نتيجهاي بدهد. ترامپ دست كم نشان داده كه نه به تمايلات جنگطلبانه سعوديها تمايلي دارد و نه حاضر است وارد باتلاقي مثل جنگ يمن بشود كه خروج از آن هزينهاي به مراتب بيشتر از نفع احتمالي دارد. بنابر اين، وضعيت بيثباتي سعوديها در جنگ يمن با حساب و كتابهاي آنها در مورد سياست ترامپ در خاورميانه به معناي اصرار به جنگ از پيش باختهاي است كه آنها نميخواهند واقعيت ميداني آن را درك بكنند و با لجاجت تمام به هر دستاويزي مثل همراهي ترامپ چنگ ميزنند تا شايد نتيجهاي از اين جنگ به دست بياورند.
