توجه رسانهها كه مسئولان ورزش را ملزم كرد به حضور بر بالين كشتيگير نوجوان، وعدههاي زيادي شنيده شد. چه از لحاظي مالي و چه روحي و رواني. وعدههايي كه ميتوانست باعث دلخوشي كشتيگير نوجوان و آيندهسازي باشد كه توان مالي مناسبي براي برآمدن از عهده مخارج هنگفت بيمارستان را نداشت، اما يكبار ديگر، ثابت شد كه اين وعدهها نيز همانند عيادتها، تنها براي اداي تكليفي سطحي و ظاهري بوده و بس!
مسئلهاي كه تجربه، بارها و بارها آن را ثابت كرده بود و طولي نكشيد كه يكبار ديگر، با پيامي كه مديرکل ورزش و جوانان استان البرز براي دريافت كمكهاي مردمي داد، به اثبات رسيد. حضور بر بالين ورزشكاران بيماري كه به هر دليل كارشان به تخت بيمارستان كشيده شده يا گوشه خانه، در بستر بيماري خوابيدهاند، جز يك نمايش ظاهري و شو تبليغاتي نيست. كه البته آن هم اگر توجه رسانهها را به دنبال نداشته باشد، الزامي براي مسئولان ندارد كه انجامش دهند، اما بدتر از همه اين بيتوجهيها و اجبار حضور بر بالين اين افراد به همراه دوربينهاي عكاسي كه وظيفه ثبت اين عيادتهاي زوري و نمايشي را به عهده دارند، وعدههايي است كه به اين بيماران داده ميشود. وعدههايي كه بسياري از آنها هرگز قرار نيست جامه عمل پوشيده و به حقيقت بپيوندد. فرقي هم نميكند كه اين بيمار نيازمند حمايت پيشكسوتي است كه سالهاي سال براي ورزش كشور تلاش كرده و زحمت كشيده، يا مدالآور و قهرماني كه افتخارآفرينيها كرده يا نوجواني آيندهساز است كه ميخواهد در اين راه گام بردارد.
ماجراي بيماري آرميده، كشتيگير نوجواني كه از روي تشك كشتي و در حين تمرين راهي بيمارستان شد، تازهترين مورد است. موردي كه با وعدههاي مسئولان روبه رو شد و حالا اما قرار است كه مردم دست ياري به سوي او دراز كنند. چراكه هنوز گويا نامهنگاريهاي مسئولان ورزشي كشور با وزارت بهداشتيها كار به جايي نبرده كه شماره حساب اين كشتيگير براي دريافت كمكهاي مردمي منتشر ميشود. شايد هم آنان كه شماره حساب اين كشتيگير را منتشر كردهاند خوب ميدانند كه وعدههاي داده شده، نمايشي بيش نيست و سعي دارند قبل از آنكه كار از كار بگذرد و فرصتها از دست برود، با حمايتهاي مردمي چارهاي بينديشند براي وضعيت نابسامان يكي از آيندهسازان كشتي كشور.
بدون شك، خيرين با كوچكترين اشارهاي، حمايتهاي چشمگيري از آرميده و حتي امثال او خواهند كرد. حمايتهايي بيش از دادن يك اتاق اختصاصي كه بعد از كلي نامهنگاري مسئولان فدراسيون كشتي با وزارت بهداشت، با آن مساعدت ميشود، اما آيا به راستي وزارت ورزش و فدراسيون كشتي توان پرداخت هزينههاي اين كشتيگير آيندهساز را ندارند كه بايد براي رسيدگي به شرايط او دست به دامان مردم و خيرين شد؟ آيا اين وظيفه خطير به عهده مسئولاني نيست كه در زمان موفقيت براي گرفتن عكسهاي يادگاري نفر اول صف هستند و لبخندهاي مليح تحويل ميدهند و نطقها ميكنند از حمايتهايشان و اينكه نقشي پررنگي در اين موفقيتها و افتخارآفرينيها دارند؟
اعلام شماره حساب آرميده براي دريافت كمكهاي مردم و خيرين، اقدامي تأسفبار است كه نشان ميدهد حضور مسئولان بر بالين ورزشكاراني كه كارشان به تخت بيمارستان كشيده شده است، جز يك نمايش دروغين براي شانه خالي كردن از زير بار مسئوليت نيست كه اگر غير از اين باشد، چه دليلي وجود دارد كه براي تأمين نيازهاي مالي و هزينههاي بيماري اين نوجوان ورزشكار، دست به سوي مردم دراز شود؟ اقدامي كه بدون شك باعث سرافكندگي ورزش كشور خواهد بود. البته آرميده، كشتيگير نوجوان و آيندهدار كشور نه نفر اولي است كه با اين مسئله تأسفبار روبهرو ميشود و دست و پنجه نرم ميكند و نه نفر آخر خواهد بود. سالهاست كه شاهد اين بيتوجهيها هستيم، اما شايد وزير جديد، تصميمي تازه داشته باشد براي مقابله با اين رفتارهاي ناپسند در ورزش و روي خوشي نشان دهد به ورزشكاراني كه براي كسب موفقيت براي ايران از هيچ كوششي فروگذار نيستند، اما به وقتش كه ميشود، كمترين توجهي به آنها نميشود و با وعدهاي تو خالي مواجه خواهند شد. اتفاقي كه سالهاي سال است شاهد آن هستيم! بيآنكه آب از آب تكان بخورد!
