سمفوني مواضع تركيه و مقامات آن براي سهيم شدن در نبرد موصل اگر چه بيشتر از سياهي لشكر كاركردي ندارند، پايان نپذيرفته و اين گل به سبزه هم آراسته شد. بنسلمان و وزير خارجه آلسعود هم با اينكه از خوف موشكهاي يمني به رعشه افتادهاند ولي براي خالي نبودن عريضه، آمادگي براي مشاركت در ائتلاف امريكايي و عمليات هوايي را اعلام كردهاند.
آلسعود ارزش بحث ندارد چون هر تلاشي ميكنند تا بازيگران جديدي را به «جنگ باتلاقي» يمن وارد كنند و خودشان را نجات دهند. ولي اردوغان كه حتي نقشههاي اشغال حلب و موصل و كركوك را در نشريات ترك منتشر ميكند، به خوبي ميداند كه همانند آلسعود فقط ميتواند تماشاگر نابودي تروريسم داعشي باشد و افسوس بخورد. دليل اين است كه آنچه در ديپلماسي و سياست خارجي 102 سال گذشته براي فريب كردها انجام دادهاند با روياپردازيهاي اخير اردوغان، برباد ميرود و كردها را به طور كامل در مقابل خود قرار ميدهد.
گفتار و مواضع غير قانوني و قلدر مآبانه اردوغان نهتنها، عراق يكپارچه از تمامي طوايف و مذاهب را در مقابل اردوغان قرار ميدهد، بلكه نقشههاي امريكايي براي سير نبرد در موصل و پساداعش را تحت تأثير قرار ميدهد.
البته در افكار عمومي عراق و سوريه و منطقه، داعش به معناي اردوغان و آل سعود است و اگر نظاميان اردوغان با رويه بيمنطق و غير قانوني قصد ماجراجويي هم داشته باشند، بهجز تكرار شكستهاي اردوغان در سوريه و عراق، تجربه جديدي به جاي نميگذارند. تمامي كساني كه براي نابودي منطقه و براندازي در عراق و سوريه، دست به قمار حمايت از تروريسم زدهاند، تا به حال يكي پس از ديگري يا سقوط كردهاند و يا در رقابت سياسي و انتخاباتي شكست خوردهاند و قبل از بشاراسد و يا حكومت عراق، از قدرت حذف شدهاند و هزينه مواضع و اقدامات حمايتگر از تروريستهاي تكفيري براي اردوغان نيز، چيزي بهتر از بقيه نيست. آلسعود به آخر خط رسيده، قطريها دنبال خطوط ارتباطي تضمينكننده براي آينده خود هستند، مصريها، تهديد و بلاي جان مصر را به خوبي شناختهاند و از آلسعود فاصله ميگيرند، دولتهاي غربي هم، از ميوه درخت تروريسم، چيزي جز خسارت و ناكامي نچشيدهاند. نشست مسكو، سرآغاز دورهاياست كه جايي براي داعشيها و حاميان اردوغاني و آلسعود در آن وجود ندارد و امواج نظامي و سياسي و امنيتي آن به زودي نمايان خواهد شد.
