مترجم: علي طالبيپس از استفاده از رابطهاي مغز- ماشين، كمي از حسها و حركت قسمتهاي بيحسِ بيماران فلج دوباره برگشت. طبق مطالعه انجام شده، هشت بيماري كه به دليل ضايعه نخاعي سالها فلج بودند پس از آموختن نحوه استفاده از روباتيكهاي مغز فرمان كنترل عضلات اندامهاي تحتانيشان و حس اين اندامها را مجدداً به دست آوردند.
بيماران از رابطهاي مغز- ماشين استفاده نمودند. اين رابطها سيستم واقعيت مجازياند كه از فعاليت مغزي خود بيماران براي كنترل كامل پاهايشان بهره ميگيرند. اين تحقيقات (به رهبري عصبشناس دانشگاه Duke ميگل نيكولليس، داراي دكتراي پزشكي به عنوان بخشي از پروژه Walk Again Project در سائوپائولوي برزيل) به افراد مبتلا به ضايعه نخاعي، سكته مغزي و ساير بيماريها نويد داد كه مجدداً قدرت بدني، حركت و استقلالشان را به دست خواهند آورد.
دكتر نيكولليس يكي از اعضاي هيئت مديره مركز مهندسي اعصاب Duke كه اصالتاً برزيلي است بيان كرد: «وقتي پروژه را شروع كرديم نميتوانستيم پيشبيني كنيم كه اين دستگاه پيامد باليني شگفتآوري به دنبال دارد.» وي گفت: «آنچه در اين مقاله نشان ميدهيم اين است كه بيماراني كه مدت طولاني از سيستم رابط مغز- ماشين استفاده كردند در رفتار حركتي، حس لامسه و كاركرد اعصاب احشايي اندامهاي زير سطح ضايعه نخاعي بهبود يافتند به طوري كه تا كنون هيچ كس بهبود اين كاركردها را در بيماراني كه سالها مبتلا به فلج كامل بدن هستند، مشاهد نكرده بود.»
چند بيمار بعد از هفت ماه آموزش تغييراتي را مشاهده كردند و پس از يك سال، حس و كنترل عضلات چهار بيمار به قدري تغيير كرد كه پزشكان تشخيصشان را از فلج كامل به فلج ناقص تغيير دادند.
او گفت: اكثر بيماران در كنترل مثانه و عملكرد روده بهبودي مشاهد كردند، به طوري كه كمتر به روانكنندهها و كاتترها نياز داشتند. نيكولليس اظهار كرد: اين تغييرات خطر ابتلا به عفونتها را كه در بيماران مبتلا به فلج مزمن عارضهاي شايع و دليل عمده مرگ آنها است، كاهش ميدهند.
سيستمهاي مغز و رايانه ارتباط مستقيمي بين مغز و رايانهها يا به طور عمده اعضاي مصنوعي نظير اندامهاي روباتي ايجاد ميكند. نيكولليس قريب به دو دهه تلاش كرد تا سيستمهايي بسازد كه صدها سيگنال كه به طور همزمان از نورونهاي مغز ارسال ميشوند ثبت، دستورات حركتي را از اين سيگنالها استخراج و آنها را به حركت تبديل كنند.
به اعتقاد نيكولليس و همكاران، بيماران در حال نوتواني با آموزش هفتگي ميتوانند عصبهاي نخاعي را كه در سوانح رانندگي، زمين خوردن و آسيبهاي ديگر (كه منجر به فلج شدن اندامهاي تحتانيشان شده است) سالم ماندهاند، مجدداً به كار گيرند. در ابتداي توانبخشي، پنج شركتكننده به مدت حداقل پنج سال و دو شركتكننده بيش از 10 سال فلج شده بودند.
يكي از شركتكنندگان، «بيمار شماره 1»، زن 32 سالهاي بود كه در زمان انجام كارآزمايي 13 سال از فلج شدنش ميگذشت و شايد چشمگيرترين تغييرات را تجربه كرد. در ابتداي آموزش او نميتوانست به كمك بريسها بايستد و در طول مطالعه، با واكر، بريسها و كمك درمانگر راه ميرفت. او طي سه ماه توانست پاهايش را به طور ارادي تكان دهد. نيكولليس در ادامه گفت:«مطالعه قبلي نشان داد كه در بخش اعظمي از بيماران مبتلا به فلج كامل هنوز چند عصب نخاعي سالم باقي مانده است. اين عصبها ممكن است سالها غيرفعال باشند زيرا هيچ سيگنالي از كرتكس مغز به عضلات ارسال نميشود. آموزش با سيستم رابط
مغز- ماشين به مرور زمان توانست اين عصبها را تحريك كند. شايد بخش كوچكي از تارهايي را كه باقي ماندهاند دربرگيرد اما براي انتقال سيگنالها از نواحي كورتيكال حركتي مغز به نخاع كافي است.»
منبع: ساينس ديلي
