مردم روسيه در داخل و خارج از اين كشور از اواخر روز شنبه تا روز يكشنبه، 17 و 18 سپتامبر، به 95هزار مركز رأيگيري در داخل روسيه و 371 مركز ديگر در 145 كشور جهان رفتند تا تكليف 460 كرسي مجلس سفلي روسيه يا دوما را مشخص كنند. 225 كرسي به نمايندگان مستقل تعلق دارد و احزاب براي كسب نيم ديگر كرسيهاي دوما با يكديگر رقابت ميكردند. از مجموع 14 حزب حاضر در انتخابات، اين حزب حاكم روسيه متحد بود كه توانست 140 كرسي را با فهرست حزبي و 203 كرسي را با نامزدهاي مستقل خود به دست آورد. اين نتيجه بيانگر فتح 343 كرسي يا 76 درصد كرسيهاي دوما بود كه نسبت به 53 درصد دوره قبل انتخابات حكايت از موفقيت قابل توجه و چشمگير روسيه متحد داشت. هر چند ديميتري مدودف، نخستوزير روسيه، به لحاظ رسمي رهبر روسيه متحد است اما ولاديمير پوتين، رئيسجمهور روسيه، همچنان جايگاه اول را در اين حزب دارد و رهبري معنوي حزب با اوست. به همين جهت بود كه پوتين به همراه مدودف در ساعات اوليه انتشار نتايج آرا به مقر حزب رفت و پيروزي حزب در عين «اعمال فشار بر روسيه، تهديدها، تحريمها و تلاش براي متزلزل كردن اوضاع داخلي» را دليل اعتماد مردم به نمايندههاي روسيه متحد دانست. پوتين با حضور در مقر حزب و بيان اين مطلب تنها خشنودي خود را از نتيجه انتخابات بيان نكرد بلكه جهتي را نشان داد كه او بعد از اين براي روسيه در نظر گرفته است.
انتخابات آرام و شفافانتخابات قبلي دوما در روز يكشنبه 4 دسامبر 2011 برگزار شد كه پيروزي قريب به 50 درصدي حزب روسيه متحد از سوي نيروهاي مخالف آن مورد قبول واقع نشد و با فراخواندن هواداران خود به اعتراضات خياباني تشنج سياسي را براي پوتين به راه انداختند كه در آن زمان مقام نخستوزيري روسيه را به عهده داشت. معترضان با شعارهايي نظير «روسيه بدون پوتين» و «انتخابات نمايشي» استعفاي پوتين را از مقام نخست وزيري ميخواستند و اعتراضات خود را به خشونت و درگيري با نيروهاي پليس كشاندند كه به دنبال آن صدها معترض از جمله بوريس نمسوف و اولگ اورلوف، از رهبران مخالفان، دستگير شدند. دولت روسيه در اين دور از انتخابات تمام تلاش خود را كرد تا برگزاري انتخابات در فضايي شفاف و آرام باشد و بهانهاي براي تكرار آن تجربه تلخ پيش نيايد. به همين جهت بود كه دولت روسيه خانم والا پامفيلووا را براي رياست كميسيون مركزي انتخابات تعيين كرد كه از فعالان خوشنام حقوق بشري در روسيه است و وابستگي به حزب روسيه متحد ندارد تا بهانهاي به دست مخالفان مبني بر وقوع تقلب داده نشود. وقتي پامفيلووا از تأييد انتخابات و برگزاري آن در مجموع موازين قانوني گفت، برگ برندهاي بر شفافيت و درستي انتخابات رو شد كه ديگر جايي براي حرف و حديثهاي پنج سال قبل نماند. علاوه بر اين، دولت، قريب به يك سوم از حوزههاي رأيگيري را مجهز به دوربينهاي مداربسته كرد كه با نمايش زنده جريان انتخابات، نحوه روند انتخابات به صورت لحظه به لحظه در معرض ديد عموم قرار بگيرد و جريان سالم انتخابات قابل مشاهده باشد. حضور 500 ناظر انتخاباتي از سوي سازمان امنيت و همكاري اروپا روش ديگري براي تضمين شفافيت و سلامت انتخابات بود كه دولت روسيه در نظر گرفته بود. مجموعه اين عوامل باعث شد تا با وجود شكست احزاب مخالف و راه نيافتن آنها به دوما در اين دور انتخابات، آنها نتوانند دليلي براي اعتراض و اعلام تقلب داشته باشند و طرح موضوعاتي مثل بروز تقلبهايي در برخي از حوزهها مثل منطقه آلتاي در سيبري هم آن قدر اهميت نداشت كه بتواند آن موج اعتراضي پنج سال قبل را به وجود بياورد.
رأي اعتمادديميتري پسكوف، سخنگوي كرملين، بعد از اعلام نتيجه انتخابات گفت پيروزي روسيه متحد نشاندهنده ميزان بالاي اعتماد و اطمينان به رئيسجمهور است. او در پاسخ به سؤالي مبني بر ارتباط نتيجه انتخابات با انتخابات رياست جمهوري دو سال بعد گفت: «بديهي است كه اكثريت قريب به اتفاق رأي دهندگان حمايت خود را از رئيسجمهور ابراز داشتند. يك بار ديگر رئيسجمهور رأي بالاي اعتماد مردم را به دست آورد.» ارزيابي نتيجه انتخابات دوما به عنوان رأي اعتماد مردم روسيه به پوتين چيزي نيست كه پسكوف گفته باشد و اكثر تحليلها بعد از انتخابات دوما بر حول اين محور است و اين موضوع را تأييد ميكند اما بيان آن از سوي سخنگوي كرملين دلالت بر اين نكته دارد كه پوتين با كسب نتيجه مطلوب از اين انتخابات، خود را آماده براي انتخابات رياست جمهوري 2018 ميكند تا براي چهارمين بار، يك دوره شش ساله رياست جمهوري روسيه را به عهده بگيرد. اين آمادگي به معناي صبر پوتين تا دو سال ديگر نيست بلكه ميتوان انتظار داشت كه او از هماكنون و با اتكاي به نتيجه اين انتخابات، برنامههايي براي اطمينان از يك پيروزي قاطع در انتخابات دو سال بعد به دست بياورد. او ميداند كه اين كاري آسان نيست، چراكه كاهش 3 درصدي مشاركت مردم در اين انتخابات نسبت به پنج سال قبل نگرانيهايي نسبت به يك پيروزي چشمگير در دو سال ديگر ايجاد كرده است.
نگراني اقتصاديبايد گفت كه علت اصلي نگراني در وضعيت اقتصادي است كه كاهش قيمت نفت طي دو سال اخير و تحريم و فشارهاي اقتصادي غرب از عوامل اصلي مشكلات اقتصادي فعلي روسيه است. گفته ميشود سرانه درآمد مردم روسيه طي سال جاري بين 10 تا 15 درصد و در برخي از بخشها بين 20 تا 25 درصد كاهش يافته است. علاوه بر اين، بودجه اضطراري روسيه در ماه جاري ميلادي به رقم 2/32 ميليارد دلار كاهش يافت در حالي كه اين بودجه در دو سال قبل در حد 7/91 ميليارد دلار بوده است. اوندريج اشنايدر، اقتصاددان ارشد در مؤسسه اينترنشنالفايننس ميگويد:«با توجه به آهنگ فعلي كاهش بودجه صندوق اضطراري، اين صندوق تا اواسط 2017 (سال آينده ميلادي) ديگر پولي نخواهد داشت.» اين چند رقم به خوبي وضع اقتصادي روسيه را نشان ميدهد كه حكايت از وجود فشار اقتصادي بر مردم اين كشور دارد و حتي كاهش 3 درصدي از مشاركت در اين انتخابات هم بر اثر همين فشار بوده است. اين چيزي است كه خود پوتين هم در مقر حزب روسيه متحد به آن اشاره داشت و ميداند كه ادامه سياست خصمانه اقتصادي غرب با روسيه وضع را طي اين دو سال بدتر هم خواهد كرد. يك سياست او براي تغيير در اين وضعيت به قيمت نفت و بازگرداندن ثبات و رشد قيمت در بازار نفت است و مذاكرات چند ماه اخير روسيه با توليدكنندگان عمده نفت در جهت دستيابي به اين هدف بوده است. يك سياست ديگر او تغيير در تيم همراهان است تا با آوردن چهرههايي جديد و همراهتر با خود بتواند مبارزه با مشكلات موجود را با اطمينان پيش ببرد. آوردن آنتون واينو به جاي سرگئي ايوانف براي گرداندن اداره رياست جمهوري روسيه يكي از اين تغييرات بود كه بايد با اين تغيير انتظار تغييرات بيشتر به خصوص در تيم كرملين و حلقههاي نزديكتر به پوتين را داشت.
سياست خارجيانتخابات دوما حتي بدون اين پيروزي قاطع روسيه متحد لطمهاي به سياست خارجي پوتين نميزد، چراكه جداي از اين حزب، سه حزب عمده ديگر دوما با سياست خارجي او هم رأي هستند به خصوص اينكه حزب مليگراي ليبرال دموكرات به عنوان دومين حزب دوما از موافقان جدي اين سياست است. پوتين قبل از انتخابات چهار سال قبل رياست جمهوري خود و با انتشار مقالاتي در روزنامه كامسومولسكايا پراودا ديدگاههاي داخلي و خارجي خود را اعلام كرد كه در زمينه سياست خارجي، اصل راهبردي او مقابله با توسعهطلبي غرب بود. اين راهبردي است كه حالا خط مقدم آن در سوريه شكل گرفته هر چند كريمه يا مشاركت با چين در برابر دستاندازيهاي امريكا در شرق دور از جمله محورهاي مهم ديگر هستند. حالا كه پوتين با انتخابات دوما رأي اعتماد را از مردم روسيه گرفته با اطمينان بيشتري اين راهبرد را ادامه ميدهد و خبرهاي جديد در مورد تغييرات اساسي در ساختار نيروهاي امنيتي روسيه و تشكيل سازماني شبيه به «كا گ ب» سابق تأييدي بر اين موضوع است. نكته مهم در مورد خط مقدم سوريه اين نكته است كه همكاري نزديك و هدف مشترك روسيه و ايران در اين خط است كه هر دو به دنبال جلوگيري از توسعهطلبي غرب در منطقه هستند. ميتوان انتظار داشت كه پوتين با دنبال كردن راهبرد خود در سياست خارجي همكاري با ايران را تقويت كند، چراكه دريافته است براي توسعهطلبي غرب و به خصوص امريكا در خاورميانه تنها ميتواند ايران را به عنوان مهمترين قدرت منطقهاي در كنار خود داشته باشد. از اين جهت، نتيجه انتخابات دوما نميتواند خبر خوبي براي غرب باشد و تحليل پيتر كلمنت، ناظر امور روسيه در سازمان سيا هم دلالت بر نگرانيهاي امريكا از حضور پوتين در چهارمين دوره رياست جمهوري روسيه دارد.
