با وجود اينکه همه منتظر درخشش تکواندوکاران کشورمان در المپيک ريو بوديم حذف تمامي نمايندگانمان در بخش مردان اميدها را نقش برآب کرد. تا جايي که با وجود افتخارآفريني کيميا عليزاده، بيشتر کارشناسان اين رشته عملکرد تکواندو کشورمان در المپيک را ضعيف و غيرقابل دفاع خواندند. حمايتهاي خوب از مليپوشان و کادر فني، حضور مستمر در تورنمنتهاي بينالمللي و اردوهاي مداوم از جمله مسائلي است که جاي هيچ بهانهاي را براي مليپوشان و مربيان تيم ملي باقي نگذاشته است. منتها انتظار ميرفت فدراسيون تکواندو در مقابل انتقادهاي مطرح شده انعطاف بيشتري از خود نشان دهد و هرچه زودتر برنامه تيم ملي براي سالهاي آتي را اعلام کند. در اين بين پولادگر که به عنوان رئيس باتجربه فدراسيون پاسخي قانعکننده براي ناکامي اخير نداشته تنها به برگزاري يک جلسه نقد و بررسي عملکرد تيم ملي آن هم با حضور کارشناسان مورد تأييد خود بسنده کرده است. در حالي که شکست المپينهاي اين رشته نشان از ضعفهاي عميق مليپوشان در ميدان المپيک دارد.
تيم بيژن مقانلو در دو سال گذشته افتخارات زيادي را کسب کردند و انصافاً مدالهاي زيادي نيز به گردن آويختند، اما عيار واقعي ورزش هر کشور در المپيک مشخص ميشود و قهرمانان هر رشته همه تلاششان براي درخشش در اين آوردگاه است اما تيم ملي تکواندو کشورمان با در اختيار داشتن سه نفر از بهترينهاي جهان که القاب زيادي را هم يدک ميکشيدند، نتوانست در بين مدعيان حتي به سکوي المپيک هم نزديک شود. جدا از موضعگيري عجيب رئيس فدراسيون عليه يک مربي ايراني، رئيس سازمان تيمهاي ملي از منتقدان خواسته تا به دنبال مقصر اتفاقات ريو نباشند! در حالي که ذوالقدري موسفيد کرده در تکواندو بهتر از هر کسي ميداند تا زماني که مقصران ناکامي ريو مشخص و معرفي نشوند، نميتوان از تکواندو انتظار درخشش دوباره داشت. بازگشت تکواندو ايران به روزهاي اوج آرزويي است که بايد در اولويت فدراسيون قرار بگيرد.
