گروهي از محققان در هند به دنبال تحقق يك ايده جديد در دنياي فناوريهاي نوظهور هستند. هند از جمله كشورهاي جهان محسوب ميشود كه مردم آن به ميزان قابل توجهي ماهي مصرف ميكنند. آمارهاي موجود حكايت از آن دارند كه در سال ۲۰۱۴ مردم اين كشور بزرگ آسيايي به طور ميانگين سالانه 8/2 كيلوگرم گوشت ماهي مصرف كردهاند كه اين يعني 7/3 ميليون كيلوگرم ماهي براي كل سرزمين ماهاراجهها. در نتيجه دور از ذهن نخواهد بود كه انبوهي از استخوان، فلس و دم ماهي در اين كشور به عنوان زباله بر جاي ماند. حالا گروهي از محققان هندي دست به كار شده و تلاش ميكنند كه از اين «پسماند زيستي» براي توليد برق استفاده كنند. تحقيقات صورت گرفته نشان ميدهد فلسهاي ماهي حاوي فيبرهاي كولاژني هستند كه با برخورداري از خاصيت مهم فيزوالكتريك، ميتوانند در مواد مختلف كاربرد داشته باشند. محققان معتقدند با فشارآوردن به فلس ماهيها ميتوان جريان برق توليد كرد. از اين رو حالا آنها به توليد نانوژنراتورهاي زيست فيزوالكتريك فكر ميكنند. به باور آنها، از برقي كه بدين روش توليد ميشود ميتوان براي تأمين انرژي مورد نياز لامپهاي LED استفاده كرد. چنين ايدههايي گامي مهم به سوي توليد تجهيزات الكترونيكي انعطافپذيري محسوب ميشود كه انرژي مورد نيازشان را خودشان تأمين ميكنند.