وزنههايي كه پياپي روي زمين ميافتد، سالن وزنهبرداري مجموعه ورزشي آزادي را تكان ميدهد. سجاد انوشيرواني روي يك تخته وايتبرد كه روي ديوار سالن نصب شده، برنامه تمرين را نوشته است تا مليپوشان نيمنگاهي به آن در طول تمرينات داشته باشند. بهداد سليمي، سهراب مرادي و كيانوش رستمي كه انتخابشان براي المپيك قطعي شده در كنار محمدرضا براري، علي هاشمي و بهادر مولايي در تمرين حضور دارند. از بين سه نفر آخر قرار است روز چهارشنبه يك نفر انتخاب شود تا تركيب پنج نفره تيم وزنهبرداري براي ريو تكميل شود. تمرين با گرم كردن آغاز ميشود و بعد از آن نوبت به مرحله اصلي يعني همان وزنه زدن ميرسد. هر مليپوش ابتدا كه ميخواهد كارش را در اين مرحله آغاز كند از پيشكسوتاني كه نظارهگير تمرين هستند، رخصت ميخواهند و پشت وزنه قرار ميگيرند. سرمربي جوان تيم ملي وزنهبرداري هر وزنهاي كه مليپوشي بالاي سر ميبرد با «ماشاءالله» گفتن او را تشويق ميكند. چهرههاي مصمم و سرحال مليپوشان نشان از انگيزه بالايشان براي ريو دارد، انگيزهاي كه سبب ميشود تا سختي بالا بردن چندصد كيلو وزنه در هر روز را تحمل كنند و خم به ابرو نياورند. هرچه تمرين جلوتر ميرود وزنهها سنگينتر ميشود، طوري كه تيشرتهاي مليپوشان خيس عرق ميشود. مليپوشان بعد از چند بار وزنه زدن براي تازه كردن نفس، استراحتي كوتاه ميكنند و بعد دوباره پشت وزنهها قرار ميگيرند.
بيشتر نگاهها به بهداد سليمي است، بعد از پشت سر گذاشتن يك مصدوميت سخت، در حال نزديك شدن به روزهاي خوبش است. هر بار كه وزنه را بالا ميبرد، باعث ميشود كه همه اميدوارتر شوند كه قويترين مرد جهان در ريو ميتواند خوشرنگترين مدال را بگيرد. خودش اما ميگويد با توجه به مصدوميتي كه داشته انتظارات از او زياد هم بالا نيست: «به هر حال با توجه به اينكه مصدوميتم باعث شد زمان را از دست بدهم، مردم انتظار بالايي از من ندارند و نگاهها به مليپوشان ديگر مانند كيانوش رستمي است اما من هدفم رسيدن به طلاي المپيك است و با اين انگيزه در ريو روي تخته ميروم.» سهراب مرادي هم مصمم در كنار بهداد در حال تمرين است. او بعد از ماجراي محروميت و بازنشستگي كه بعد از لندن براي او به وجود آمد، با برطرف شدن مشكلش توانست سهميه المپيك بگيرد و حالا با انگيزه بالا يكي از شانسهاي كشورمان براي كسب مدال در المپيك است، انگيزهاي كه به خوبي در جريان تمرين در چهرهاش مشخص است و به قول خودش ميخواهد، خودش را در ريو ثابت كند. جلوتر از او كيانوش رستمي در حال وزنه زدن است، قبل از هر بار كه بخواهد وزنه را بالا ببرد، نام خدا را ميگويد. بعد از وزنه زدن و در جريان استراحت كوتاهش براي دوباره وزنه زدن، در دفترچهاي نكاتي را يادداشت ميكند. آنقدر آماده است كه ميگويد: «تمرينات را به گونهاي پيش بردهام که اکنون بالاي سر بردن وزنه 220 کيلوگرمي خيلي راحتتر از گذشته شده است.» هرچند در تمرين گروهي شركت ميكند اما زير نظر سرمربي تمرين نميكند، مانند تمام روزهاي بعد از اينكه انوشيرواني، سرمربي تيم ملي شده، رستمي ميگويد مشكلي با انوشيرواني ندارد اما ميخواهد با برنامه خودش آماده المپيك شود، همين است كه در طول تمرين انوشيرواني هم برخلاف ساير مليپوشان، به رستمي كاري ندارد.
در آن سوي سالن برخلاف سليمي، مرادي و رستمي كه حضورشان در ريو قطعي شده، سه وزنهبردار ديگر با توجه به اينكه تا 24 ساعت ديگر نام يكيشان خط ميخورد، سعي دارند خودي نشان دهند تا روي نامشان خط قرمز كشيده نشود. محمدرضا براري، علي هاشمي و بهادر مولايي، هر سه ميگويند ميخواهند در ريو باشند و نميخواهند اين فرصت را از دست بدهند. هاشمي ميگويد: «زورمان را ميزنيم اما اختلاف زيادي با هم نداريم و اختلاف يك كيلو يا دو كيلو پايين و بالا نفر خط خورده را مشخص خواهد كرد.» براري هم ميگويد: در بهترين شرايط است. مولايي اما از دو نفر قبلي انگار اعتماد به نفس بيشتري دارد و حضورش را در المپيك قطعي ميداند. با خنده درباره ركوردگيري و انتخاب دو وزنهبردار نهايي ميگويد: «روز انتخابات است. مطمئن باشيد صدرصد در تيم هستم، هرچه باشد من بهادر مولايي هستم!»
ساعت به 12 ظهر دارد نزديك ميشود كه تمرين به پايان ميرسد. سرمربي جوان تيم ملي به همه خسته نباشيد ميگويد و نشان ميدهد از اين تمرين سخت مليپوشان راضي است. انوشيرواني در پاسخ به سؤال خبرنگاري درباره پيشبينياش از نتيجه تيم در ريو، هر پنج مليپوش را شايسته رفتن روي سكو ميداند: «المپيک جنگ و رقابت بر سر کيلوهاست و تمام کشورها با بهترين آمادگي به اين رقابتها ميآيند تا به مدال برسند. بنابراين کار وزنهبرداري سخت است ولي ما به دل اين رقابت ميرويم و هر پنج وزنهبردار ما شايستگي اين را دارند که روي سکو بروند.» او درباره ركوردگيري روز چهارشنبه و خط خوردن يك مليپوش و انتخاب پنج نفر نهايي هم اينطور توضيح ميدهد: «فکر ميکنم که سختترين کار مربي کنار گذاشتن يک ورزشکار باشد. اين کار با خرد جمعي صورت گيرد تا حقي از ورزشکاري ضايع نشود. هر کدام از آنها که شايستگي بيشتري داشته باشند در تيم ملي ميمانند.» با پايان تمرين بر خلاف دو ساعت قبل ديگر خبري از صداي وزنههايي كه سالن را تكان دهد، نيست و سكوت بر سالن وزنهبرداري مجموعه آزادي حاكم شده، سالني كه اگر زبان داشت بهتر ميتوانست سختيهايي كه پولادمردان كشورمان در سرشاخ شدن با وزنهها براي موفقيت در ريو ميكشند را بيان كند.
