شأن پرسپوليس و استقلال بايد حفظ شود

بايد روزي فرهنگ‌سازي به نحوي صورت گيرد که در باشگاه به روي هر کسي باز نباشد. پرسپوليس و استقلال باشگاه‌هاي بزرگي هستند و هيچ فردي از اين باشگاه‌ها بزرگ‌تر نيست. اين پرسپوليس است که به بازيکن شخصيت مي‌دهد و او را مطرح مي‌کند. شرايط نبايد به گونه‌اي باشد که بازيکن بيايد يک سال بازي کند و سپس برود. حتي اگر بازيکن مي‌خواهد به تيم ديگري هم منتقل شود، بايد اين موضوع از طريق باشگاه صورت بگيرد تا باشگاه دوم بداند که بازيکن حامي بزرگي دارد و اين مسئله باعث مي‌شود تا شخصيت بازيکن حفظ شود و سود اين مسئله يك‌طرفه براي باشگاه نيست. بايد به اين مسئله توجه شود.

پرسپوليس و استقلال باشگاه‌هاي كوچكي نيستند كه هر كس دلش خواست وارد يا از آن خارج شود. آن هم به شكلي كه شأن و منزلت باشگاه زير سؤال برود. بايد زيرساخت‌هاي باشگاه درست شود و شرايط به گونه‌اي نباشد که در باشگاه روي هر کسي باز شود. مثل سابق، بايد آرزوي هر بازيکني پوشيدن پيراهن پرسپوليس باشد نه اينکه بازيکن بخواهد يک فصل بازي کند و برود. اين پرسپوليس است كه به بازيکن شخصيت مي‌دهد اما ين روزها شرايط به گونه‌اي ديگر رقم مي‌خورد. رفتار بازيكنان به گونه‌اي است كه گويا پرسپوليس يا استقلال به آنها نياز دارد و اين نام آنهاست كه دو تيم سرخ آبي و مطرح پايتخت را بزرگ مي‌كند. اين تصور اشتباهي است. مادامي كه اين تفكر وجود دارد كه هر كسي، ‌به هر شكلي كه مي‌خواهد مي‌تواند به پرسپوليس و استقلال رفت و آمد كند، بايد هم شاهد چنين برخوردهايي باشيم؛ برخوردهايي كه در شأن باشگاه‌هاي با سابقه و پرطرفداري چون پرسپوليس و استقلال نيست. اما به نظر مي‌رسد براي آقايان شأن اين دو باشگاه چندان اهميتي ندارد كه با برخي تصميمات خود اجازه مي‌دهند هر بازيكني، پرسپوليس و استقلال را به بازي بگيرد و هر زمان، به هر شكلي كه دلش خواست برود و هرزمان كه خواست بازگردد و منت اين بازگشت را نيز بر سر باشگاه بگذارد يا با يك عذرخواهي كوچك، همه چيز را مختومه كند!