
پاداش دادن به ورزشکاران مدالآور درتمام دنيا مرسوم است. در واقع تمامي کشورهاي صاحب نام و حتي گمنام در عرصه ورزش تلاش ميکنند تا از اين طريق ورزشکاران خود را به موفقيت و رسيدن به افتخارات بزرگ تشويق کنند. بر اين اساس مسئولان کشورهاي مختلف با توجه به فرهنگ و همچنين بودجه خود مبلغي را به عنوان پاداش براي مدالآوران خود در المپيک در نظر ميگيرند. با توجه به اين موضوع بايد اشاره کنم که روسيه در بين ساير کشورها بيشترين پاداش را براي قهرمانان خود در نظر ميگيرد. از آنجا که روسها بودجه خوبي را به ورزش اختصاص ميدهند و اينکه شخص ولاديمير پوتين ورزشکار حرفهاي در رشته رزمي است در المپيک لندن، روسيه به طلاييهاي خود يک ميليون دلار جايزه داد. البته بالا رفتن رقم پاداش ورزشکاران اين کشور حواشي را نيز به همراه داشته است. چراکه رقم جايزه قهرمانان روسيه به قدري نجومي و ارزشمند است که بعضاً مشاهده شده در فينالهاي رشتههاي مختلف اتفاقات عجيبي به نفع روسيه رقم خورده است.
تقسيم کردن پول با رقيب از جمله مسائلي است که با حضور ورزشکاران روسيه مطرح ميشود. در ورزش ايران نيز بايد به بحث جايزه مدالآوران توجه ويژهاي شود. وقتي ساير کشورها اينگونه از ورزشکارانشان حمايت ميکنند انتظار ميرود ما نيز شرايط خوبي براي قهرمانانمان فراهم کنيم. با ارائه تسهيلاتي چون واگذاري مسکن و خودرو، اهداي سکه طلا و همچنين اجراي قانون استخدام که به تازگي تصويب شده ميتواند انگيزه المپينها را افزايش داد. شرکتهاي خودروسازي و حتي وزارت مسکن بايد در حمايت از ورزشکاران نقش داشته باشند. نگاهي به کارنامه ورزشي کشور بيندازيد. مگر ما چند ورزشکار طلايي در المپيک داشته و خواهيم داشت که از عهده برآورده کردن انتظارات حداقلي آنها برنياييم؟ در صورتي که پاداشهاي در نظر گرفته شده براي قهرمانان، در واقع براي يک عمر آنهاست. با مديريت صحيح ميتوان اين خواسته را محقق کرد. در اين صورت ساير جوانان با توجهي که به مدالآوران ميشود انگيزه پيدا ميکنند تا آنها نيز در عرصه ورزش درخشش قهرمانان گذشته را تکرار کنند.