تسليحات شرقي در منطقه سازمان شانگهاي

سازمان همكاري هاي شانگهاي كه سازماني منطقه اي و بر مبناي رويكردهاي شرقي است، گام به گام در حال گسترش به زمينه هاي ديگر از جمله نظامي است.

در ابتدا اين سازمان كه با عنوان پيمان شانگهاي شروع به كار كرد رويكري امنيتي داشت كه به حوزه هاي مرزي و داخلي كشورهاي عضو بخصوص چين و روسيه مربوط مي شد. اما در گام هاي بعدي به سمت رويكردهاي اقتصادي پيش رفت.

نوع نگاه غربي و فشارهايي كه امريكا به دو عضو اصلي سازمان همكاري هاي شانگهاي وارد مي كند،‌ نگاه اين دو را به سمت رويكردهاي نظامي و امنيتي جدي كرده است.

بر اين اساس ديده مي شود كه روسيه قصد دارد افغانستان را در برخي از سطوح نظامي و تجهيزات تسليحاتي تامين كند. اين در حالي است كه افغانستان سال هاست در اين زمينه زير نظر و نظارت غرب بخصوص امريكا قرار دارد.

چنين خواسته اي از سوي افغانستان به اين معنا است كه افغانستان در حال متنوع سازي و گسترش منابع خود براي تامين خواسته ها است. افغانستان در حال حاضر عضو ناظر سازمان شانگهاي است اما علاقه فعلي اين كشور و همچنين جغرافيايي كه در آن قرار دارد اعضاي اصلي شانگهاي را متقاعد كرده است كه در خصوص عضويت اين كشور جدي تر باشند.

در همين حال هند نيز با موقعيت و وضعيت بهتر و بالاتر از چنين شرايطي برخوردار است. چين و روسيه هر دو در حال نوسازي نظامي و ارتش خود هستند. با توجه به اينكه براي ائتلاف هاي جديد خود بويژه در سازمان شانگهاي اهميت زيادي قائل هستند، سعي دارند كه اعضاي حاضر در اين سازمان را با خود همراه كنند.

بر اين اساس هند پيشنهاد داده است تا 12 سامانه اس 400 روسيه را در اختيار بگيرد. بي شك اين بده و بستان هاي نظامي و تسليحاتي در همين بخش خلاصه نخواهد شد و در آينده شاهد روابط دو و يا چندجانبه نظامي و تسليحاتي بيشتري در بين اعضاي سازمان همكاري هاي شانگهاي باشيم.