به گزارش خبرگزاري فرانسه، درحالي كه همهپرسي اخير خروج بريتانيا از اتحاديه اروپا، دولت لندن را با بنبست سياسي روبهرو و بريتانيا را به شدت چند قطبي كرده است، معترضان روز شنبه با تجمع در يكي از پاركهاي لندن به سوي ساختمان پارلمان تظاهرات كردند. اين دومين تظاهرات اعتراضآميز طي هفته جاري در مخالفت با نتايج همهپرسي به شمار ميرود. هزاران نفر از معترضان نيز روز سهشنبه با تجمع در ميداني در لندن با سر دادن شعار «دروغگوها»، خشم و ناراحتي خود را از نتايج همهپرسي اعلام كرده و از نمايندگان پارلمان خواستند نتايج اين همهپرسي را لغو كنند. يكي از سازماندهندگان تظاهرات روز شنبه تأكيد كرد: ما ميتوانيم با برپايي تظاهرات، مانع از خروج بريتانيا از اتحاديه اروپا شويم. 52 درصد مردم بريتانيا در اين همهپرسي خواستار خروج از اتحاديه اروپا شدهاند و تنها 48 درصد از ادامه عضويت در اين اتحاديه حمايت كردهاند. روند خروج بريتانيا از اتحاديه اروپا رسماً زماني آغاز خواهد شد كه نخست وزير اين كشور ماده 50 معاهده ليسبون را امضا كند. پس از امضاي اين ماده قانوني، روند دو ساله خروج بريتانيا از اروپا آغاز ميشود. ديويد كامرون اعلام كرده است كه قصد دارد در اكتبر از اين سمت استعفا كند. اين تصميم پس از آن اتخاذ شده است كه مردم بريتانيا در همهپرسي اخير از خروج اين كشور از اتحاديه اروپا حمايت كردهاند. گزينههاي اصلي جانشيني ديويد كامرون به عنوان نخست وزير بريتانيا و رهبر حزب محافظهكار قول دادهاند تا روند خروج از اتحاديه اروپا را به تأخير بيندازند. مايكل گوو از اعضاي حزب محافظهكار و يكي از گزينههاي نخست وزيري بريتانيا تأكيد كرد: ماده 50 معاهده ليسبون تا پايان امسال امضا نخواهد شد. ترزا مي وزير كشور بريتانيا و ديگر نامزد نخست وزيري نيز اظهارات مشابهي بيان كرده است.
فشار فرانسه و آلمان براي خروج سريعفرانسوا اولاند رئيسجمهور فرانسه روز جمعه پس از ديدار و گفتوگو با ديويد كامرون نخست وزير بريتانيا تأكيد كرد: نميتوان خروج بريتانيا از اتحاديه اروپا را به تأخير انداخت يا آن را لغو كرد. وي در جمع خبرنگاران تصريح كرد: تصميم گرفته شده است، اين تصميم را نميتوان به تأخير انداخت يا آن را لغو كرد. اكنون آنها بايد با تبعات اين تصميم مواجه شوند. همچنين وزير امورخارجه آلمان در مصاحبه با اشپيگل، ضمن محكوم كردن بيبرنامگي لندن گفت: انتظار داريم موضوع خروج خيلي سريع انجام شود. «فرانك اشتاين ماير» افزود: طبق يك نقشه راه، بايد زمان آغاز مذاكرات خروج انگليس از اتحاديه اروپا و اينكه بريتانياييها چطور ميخواهند اين مذاكرات را پيش ببرند مشخص شود. فرانك والتر اشتاين ماير تصريح كرد: تعجب ميكنم انگليس چگونه بدون آمادگي براي مواجهه با اين وضعيت اقدام به چنين رأيگيرياي كرده است. با اين حال به نظر ميرسد دولت آلمان مواضع يكدستي در مواجهه با اين قضيه ندارد. نشريه اشپيگل به نقل از پيتر آلتماير رئيس دفتر آنگلا مركل صدراعظم آلمان نوشت: دولت آلمان اميدوار است انگليس نظر خود را در مورد خروج از اتحاديه اروپا تغيير دهد. آلتماير افزود: بحث سياسي در مورد نتيجه همهپرسي خروج انگليس از اتحاديه اروپا تازه شروع شده است و خردمندي ايجاب ميكند كه ما منتظر شويم و ببينيم نتيجه بحثها به كجا ميانجامد. به نوشته اشپيگل، مركل بر اين عقيده است كه نبايد انگليسيها را تحت فشار قرار داد بلكه بهتر است برخورد ملايمي با آنها صورت گيرد.
كنار گذاشتن كوربين با حفظ شأنحزب محافظهكار حاكم به رهبري ديويدكامرون با برگزاري طرح رفراندوم خروج تنها خود را با چالشي كمسابقه روبهرو نكرده بلكه زمينه دوبارهاي براي ايجاد تنش در حزب رقيب فراهم ساخته است. به گزارش بيبيسي گروهي از اعضاي كابينه سايه حزب كارگر ميخواهند بين مواضع دست چپي جرمي كوربين، رهبر حزب و مخالفان دست راستي او در حزب به موضع ميانهاي برسند و با قول حفظ بعضي از سياستهاي كليدي مورد نظر كوربين به دنبال طرحي هستند كه اين امكان را به كوربين بدهد تا با حفظ شأن و احترامش از رهبري حزب كنار برود. هرچند هيئتي كه براي پيشبرد راهحل ميانه بين جرمي كوربين و مخالفانش تلاش ميكرده موفق نبوده است. از آغاز رهبري جرمي كوربين چپگرا نمايندگان ميانه و دست راستي حزب كارگر انتقادهايي به او داشتند و پس از رأي اكثريت بريتانياييها به خروج از اتحاديه شماري از اين نمايندگان بهانه خوبي براي از سرگيري فشار يافته و كوربين را به كمكاري در جلب آرا براي ماندن متهم ميكنند. هفته گذشته عدهاي از اعضاي كابينه سايه استعفا كردند و اكثريت نمايندگان حزب كارگر در پارلمان در يك رأيگيري غيرالزامآور به جرمي كوربين رأي عدم اعتماد دادند. جرمي كوربين گفته است به اعضاي عادي حزب كه او را برگزيدهاند خيانت نخواهد كرد و از مقام خود كنار نخواهد رفت. كوربين به موضعگيري صريح مشهور است و از منتقدان سياستهاي حمايت بيچون و چرا از اسرائيل و از مخالفان جدي سياستهاي جنگطلبانه توني بلر، نخستوزير پيشين بريتانيا و رهبر پيشين حزب كارگر محسوب ميشود.
