شرايط خاتمه قرارداد كار

براساس ماده  21 قانون كار، قرارداد كار به يكي از طرق زير پايان مي‌پذيرد: 1- فوت كارگر. 2- بازنشستگي كارگر. 3- از كارافتادگي كلي كارگر. 4- انقضاي مدت در قراردادهاي كار با مدت موقت و عدم تجديد آن. 5- پايان كار در قراردادهايي كه مربوط به كار معين است. 6- استعفاي كارگر. 7- فسخ قرارداد. 8- كاهش توليد و تغييرات ساختاري به دليل شرايط اقتصادي، اجتماعي و سياسي. بر طبق تبصره اين ماده، كارگري كه استعفا مي‌كند، موظف است يك ماه به كار خود ادامه و استعفاي خود را كتباً به كارفرما اطلاع دهد و در صورتي كه حداكثر ظرف مدت 15 روز انصراف خود را كتباً به كارفرما اعلام كند، استعفاي او منتفي تلقي مي‌شود و كارگر موظف است رونوشت استعفا و انصراف از آن را به شوراي اسلامي كارگاه و يا انجمن صنفي و يا نماينده كارگران تحويل دهد.  براساس ماده 24 اين قانون، در صورت خاتمه قرارداد كار، كار معين يا مدت موقت، كارفرما مكلف است به كارگري كه مطابق قرارداد، يك سال يا بيشتر به كار اشتغال داشته است، براي هر سال سابقه، اعم از متوالي يا متناوب براساس آخرين حقوق، مبلغي معادل يك ماه حقوق به عنوان مزاياي پايان كار به وي پرداخت كند.