الو.... بيا در مورد طعمش صحبت كنيم! الو! حالا شما بفرما مزمزه كن! هر كي مزه كرده، بهش مزه داده! الو....
بله هموطنان عزيز. آنچه كه ديديد و شنيديد حاصل ساعتها مكالمه يكطرفه پسابرجامي بود. به اين نوع مكالمه الگوي برد – برد ايراني گفته ميشود و احتمالاً از اين به بعد در كليه دانشگاههاي فن مذاكره به عنوان الگوي سرشيره مالي، تدريس شده و بالاخره در دنيا به يك چيز ما استناد خواهند كرد. كرسي ايراني مزهجات!
نگوييد كه اولاد آدم باز يكطرفه به قاضي رفته و براي اينكه ضد حال بزند رفته يك گوشي برداشته و جلوي شما تظاهر ميكند كه دارد حرف ميزند! واقعيت امر اين است كه اولاد آدم از وقتي سخنان معاون كل سازمان توسعه تجارت را شنيده كه از برجام و پسابرجام و نعمات عديده آن سخن گفته، دارد خودش را براي مكالمههاي طولانيتر آماده ميكند. شايد دفعه ديگر، بعد از صحبت در مورد مزه، در مورد رنگ هم صحبت كرديم!
اولاد آدم به شما بشارت بدهد كه معاون كل سازمان توسعه تجارت اگر چه به بيان برخي اثرات مثبت برجام پرداخته اما در عين حال با بيان اين نكته بسيار سنجيده و علمي كه «غرب خط تلفن ما را وصل كرده اما گوشي را برنميدارند» گفته: غرب هنوز به تعهدات خود بهطور كامل عمل نكرده است و بانكهاي اروپايي احتياط ميكنند و احتياط شرط عقل است و همه كه مانند اولاد آدم بيعقل نيستند! يعني جناب معاون گفته درحقيقت نميتوانيم بگوييم خط تماس برقرار نشده است، ما توانستهايم روابط خود را برقرار كنيم اما آنها تماس ما را پاسخ و لبيك نميگويند. (نميدانم منظورش مقامات غربي بوده يا عربي؟) او بشارت داده كه به نظر ميرسد رفع اين مشكلات نياز به گذشت زمان دارد و او خوشبين است. يعني مگر دولتمردان ما غير از خوشبيني كار ديگري بلد هستند؟ تدبيرشان كه تمام شد، حالا نوبت تمام كردن اميدشان است. اصلاً حقوق حلال ميگيرند بابت همين كارها! يكجا بنشينند و منتظر يك صدا آن طرف گوشي...
ميدانم كه الان مچ دست اولاد آدم را ميگيريد كه پس طعم و مزه چه بود كه گفتي؟ باز از خودت حرف درآوردي و گذاشتي دهان مردم! اصلاً فيش حقوقيت را بده تا ببينيم راستگفتاري يا كجعمل؟
اولاد آدم به شما بشارت بدهد كه خود معاون در مورد مزهاش و مزمزهاش حرف زده! او گفته در اين مدت پيمانهايي با ديگر كشورها بهصورت تفاهمنامه شكل گرفته است و آنها درحال مزهمزه كردن و تصميمگيري درباره بازار و توان ايران هستند. بازار و توانمان را هم كه از سر راه نياوردهايم كه در پنج ماه بشود در مورد آن تصميم گرفت. ما بايد پنج سال ديگر هم سر كار باشيم تا آنها بتوانند پيشروي كنند! اگر چه تمام اين نكات كه جناب معاون گفته، نشان از هوش و درايت تدبيريون دارد اما در ميان سخنانش، اولاد آدم نكته بنهفتهاي را ديد كه نميشود به سادگي از كنار آن گذشت و الان همينطور دود است كه دارد از كله اولاد آدم متصاعد ميشود و معلوم ميشود كه همه ميدانند كه راه حل اينكه از آن ور خط تلفن يكي بگويد هلو، چيست؟
همين جناب معاون خان، با بيان اينكه حضور تعداد زيادي واحدهاي كوچك داخلي و رقابت آنها، شرايط دستيابي به بازارهاي جهاني را سخت كرده است گفته: بازارهاي موجود بهدليل رقابتها خراب ميشود و در صورتي كه فكري اساسي براي اين موضوع نشود به تجارت خارجي ما آسيب ميزند. يعني بايد بگويم نعمتزاده، اگر واحد توليدي باز يا نيمه بازي هنوز باقي مانده است، بزند و آنها را هم تعطيل كند. اصلاً چه معني دارد كه براي صادرات رقابت كرد. رقابت خوب، رقابت در واردات است. پورسانتش هم خوب است. آن وقت ميبينيد از آن طرف يكهو صداش درآمد كه: ول كام! آن وقت ما هم طعمش ميرود زير زبانمان و كاممان شيرين ميشود....
اینم خود داستان تلخ جامعه مان که باعث بیکاری گارکنان وتشدید واردات کالای خارجی خواهد شد وبارها رهبر در مورد اقتصاد مقاومتی به مسولین گوشزد کرده اند ودلخوری خود را ابراز نموده اند 
