منصور ابراهيمزاده / کارشناس فوتبالتمام بازيکناني که به تيم ملي ميرسند، بايد از باشگاهها راهي تيم ملي شوند. به اين دليل که بازيکن بايد در باشگاه به هماهنگي و هارموني لازم برسد و اگر اين اتفاق رخ ندهد، هم براي بازيکن، هم براي تيم و هم براي تيم ملي مسئله ايجاد ميشود. بازيکنان مليپوش تا 18 خرداد در اردوي تيم ملي بودند و تا آخر خردادماه که استراحت کنند، 12 روز استراحت کردهاند. اين زمان براي ريکاوري بازيکن کم است و مطمئناً به تمرينات هم که برگردند بايد با دويدن معمولي ريکاوري کنند و در اصل استراحت فعال داشته باشند. اين بازيکن پس از يک فصل دشوار نميتواند تمرين سخت آمادگي جسماني داشته باشد و نياز به استراحت دارد. از سوي ديگر با برنامه تيم ملي بچههاي مليپوش 10 روز قبل از آغاز مسابقات ليگ برتر به تيمهاي خود اضافه ميشوند و وقتي به باشگاه خود بيايند، افت بدني پيدا ميکنند و شايد نتوانند تأثيرگذار باشند. وقتي كرش به عنوان سرمربي تيم ملي از باشگاهها بازيکن ميگيرد، باشگاهها به فکر سلامتي و آمادگي بازيکنان خود هستند و براي اين نگراني بايد بستري فراهم شده تا دو طرف به تعامل برسند.
كرش بايد در اولين فرصت جلسهاي با سرمربيان باشگاهي داشته باشد تا ديدگاهها را به يکديگر نزديک کند. اين جلسه تعاملي، چه با پيشنهاد فدراسيون، كرش يا به درخواست مربيان باشگاهها بايد هرچه زودتر برگزار شود تا مربيان ليگ برتري و سرمربي تيم ملي به تعامل برسند. همه جاي دنيا به همين شکل است و سرمربيان تيم ملي با باشگاهها تعامل ميکنند. سرمربي تيم ملي و سرمربي تيمهاي باشگاهي بايد ديدگاهها و مسائلي که وجود دارد را با يكديگر در ميان بگذارند. تکتک صحبت کردن مربيان و پاسخ دادن چيزي جز دعوا ندارد. ضمن اينکه بايد ديد آييننامهها به چه شکل است و تيمهاي ملي ديگر کشورها چگونه به اردو ميروند. مطمئناً هيچ يك از طرفين، كرش و نه تيمها باشگاهي قصد ضربه زدن به يكديگر را ندارند، اما براي حل و فصل مشكلات و بيان ديدگاهها و نظرات بايد دور هم نشست و گفتوگو كرد.
