خبر خروج نيروهاي اماراتي از يمن آنقدر غيرمنتظره بود كه انور قرقاش، وزير مشاور در امور وزارتخارجه امارات، يك روز بعد بگويد كه امارات بخشي از ائتلاف نظامي تحت رهبري رياض با هدف حمايت از به قول وي دولتي مشروع در يمن است و «به ايفاي نقش خود در تعامل با عربستان در راستاي پايان جنگ ادامه خواهد داد و در اين جهت محدوديت زماني وجود ندارد.» اين حرف او چندان همخوان با اعلان پايان مأموريت جنگي كشورش در يمن نيست كه روز قبل اعلان كرده بود و شيخ محمد بن زايد آل نهيان، وليعهد ابوظبي هم در حساب كاربري خود در توئيتر اين موضوع را تأييد كرده بود. به نظر ميرسد طي 24 روز اتفاقاتي بين عربستان و امارات افتاده كه انور قرقاش مجبور شده به اين نحو از ماندن كشورش در ائتلاف تحت رهبري عربستان بگويد در عين حال كه چيزي برخلاف حرف روز قبل و پايان مأموريت نظامي نگفته است.
روشن است با اعلان پايان مأموريت نظامي، امارات سعي ميكند به نحوي خود را از ائتلاف سعودي عليه مردم يمن كنار بكشد اما با توجه به نقش پررنگش در اين ائتلاف و منافعي كه براي خود در تجاوز به يمن در نظر گرفته، سعي ميكند اين كنار كشيدن را با احتياط و با در نظر گرفتن تمام جوانب انجام دهد. اولين دليلي كه ميتوان براي اين تصميم امارات در نظر گرفت هزينههاي سياسي است كه رفتهرفته پررنگ شده است. از همان روزهاي نخست تجاوز ائتلاف آلسعود به يمن معلوم بود كه حمله به غيرنظاميان نميتواند بيهزينه باشد و حمايتهاي متحدان غربي آلسعود براي مدتي مانع بروز اين هزينهها ميشد اما حجم بالا از تلفات انساني و به خصوص غيرنظامي و خسارات در يمن بر اين ممانعت غربيها غلبه كرد تا اينكه سازمانها و نهادهاي حقوق بشري يكي بعد از ديگري انتقادهاي خود را عليه عربستان و متحدانش فرياد بزنند. انتقادها و تصويب طرحهايي در مورد ممنوعيت فروش سلاح به آلسعود و راه يافتن ائتلاف سعودي به ليست سياه سازمان ملل از جمله هزينههايي است كه دامنگير ائتلاف سعودي و اعضاي آن شده است. هر چند فشار بر بان كي مون، دبير كل سازمان ملل، او را واداشت تا برخلاف وظيفهاش نام ائتلاف سعودي را از ليست سياه سازمان ملل خارج كند اما ليست سياه براي كشوري مثل امارات عواقب همراهي با آلسعود را نشان داد، البته معلوم نيست كه فشار نهادهاي حقوق بشري بار ديگر نام ائتلاف به اين ليست را بازنگرداند. به هر صورت، امارات به عنوان دومين كشور قابل توجه در اين ائتلاف بايد حساب هزينه و فايده خود را از ائتلاف بكند به خصوص اينكه از ابتداي كار به طور كامل از اهداف سعوديها تبعيت نميكرد و اهداف خاصي را هم براي خود در نظر گرفته بود. دنبال كردن اين اهداف باعث بروز اختلافات جدي ميان سعوديها با اماراتيها شده بود كه در برخي مواقع به درگيريهايي هم كشيده شده بود. حمله جنگندههاي ناشناس به متحدان سعوديها در شهر الحوطه مركز استان لحج، شكي براي سعوديها نگذاشت كه توسط امارات انجام شده بود چنان كه سعوديها هم در برخي مواقع و با استفاده از ترورهاي مشكوك و حمله به محل تجمع اماراتيها پاسخ اين نوع تحرك امارات را ميدادند.
به عبارت ديگر، اتحاد بين آلسعود و آلنهيان بر سر يمن آنقدر مايه اختلاف داشت كه حالا آل نهيان بايد حساب هزينه و فايده اين اتحاد را بكند به خصوص اينكه هزينههاي آن ديگر قابل كتمان نيست، علاوه بر اين بايد به مذاكرات صلح دو ماه اخير انقلابيون يمني با نمايندگان دولت مستعفي عبد ربه توجه كرد كه امارات با وجود تمام هزينههاي نظامي در اين مذاكرات چندان نقشي ندارد تا بتواند امتيازات سياسي در آينده يمن كسب كند و آلسعود بدون در نظر گرفتن اين متحد، خود تركيب هيئت مستعفي را تعيين كرده است. اين نحو ناديده گرفتن متحد براي امارات به اين معناست كه آلسعود متحد خود را تنها در هزينههاي نظامي آن ميخواهد و هنگام بهرهبرداري سياسي حاضر به دادن كوچكترين امتيازي نيست. اين عوامل باعث شده تا امارات به صورت جدي به فكر خارج شدن از باتلاق يمن بيفتد هر چند لفاظي سياسي براي كمرنگ كردن اختلافات موجود در ائتلاف به كار ميگيرد، اما نميخواهد با ماندن در اين باتلاق تنها هزينههاي حضور در ائتلاف را تقبل كند، بدون اينكه از امتياز و بهره سياسي خبري باشد.
