
ما در دوران دفاع مقدس مشكلات فراواني داشتيم، خلأهاي بيشماري داشتيم، اين خلأها پر نميشد؛ به تدريج دانشگاهها وارد ميدان شدند و بسياري از اين خلأها كه ما فكر نميكرديم يك وقتي بتوانيم اينها را پر كنيم، به وسيله همت دانشگاهها و همت اساتيد ما و جوانان ما و دانشمندان ما پر شد. ما در زمينههاي اقتصادي، در زمينههاي فرهنگي، در زمينههاي سياسي، در زمينههاي مديريتي ميتوانيم اين خلأهايي را كه وجود دارد، پر كنيم؛ دانشگاهها ميتوانند موضوعات پژوهشي را در دستور كار قرار دهند و اين خلأها را پر كنند. بنابراين يكي از معيارها و ضابطهها بايد اين باشد كه كار علمي در خدمت نيازهاي كشور قرار بگيرد. اصرار بر گرهخوردن تحقيقات دانشگاهي با صنعت و تجارت؛ اين حرفي است كه ما 10، 12 سال آن را تكرار كرديم، به دولتها هم گفتيم، به دانشگاهها هم گفتيم؛ البته تا حدود زيادي هم تحقق پيدا كرده، اما به طور كامل نه. اين موضوع، هم براي دانشگاهها مفيد است، هم براي صنعت ما، و همچنين براي تجارت ما، و همچنين براي كشاورزي ما.
اصرار بر ايجاد رقابت سازنده در نوآوري. يك رقابت قوي و سازنده و جدي بايد در كشور به وجود بيايد براي نوآوريهاي علمي، و بر اثر آن، نوآوريهاي فناوري. رقابت بين دانشگاههاي كشور، رقابت بين اساتيد، رقابت بين نخبگان، بايد به وجود بيايد. دستگاههاي آموزش عالي برنامهريزي كنند براي ايجاد اين رقابت در بين دانشگاههاي برتر. فرض كنيد در علوم فني - مهندسي تعدادي دانشگاه برتر هست، در علوم انساني همين جور، و بخشهاي مختلف و حوزههاي مختلف علوم. بين دانشگاههاي گوناگون رقابت ايجاد كنند و به دانشگاهها امتياز داده شود.
15 مرداد 1392