امروز سياست استكباري، استعمار فرانو است؛ يعني از استعمار نويني كه در دهها سالِ قرن گذشته وجود داشت، يك قدم بالاتر. استعمار فرانو يعني چه؟ يعني دستگاه استكباري كاري كند كه عناصري از ملتي كه اين مستكبر ميخواهد آن را قبضه و تصرف كند، بدون اينكه بدانند، به او كمك كنند. دشمن، ايمان شما را سد مستحكمِ خود ميبيند و دلش ميخواهد اين سد برداشته شود. حالا عناصري از ميان خود ما بيايند و بنا كنند اين ديوار را تراشيدن يا سوراخ كردن. اينها گرچه خودي هستند، اما دارند براي دشمن كار ميكنند؛ دشمن هم روي اينها سرمايهگذاري ميكند. ديديد كه امريكاييها حتّي در كنگرهشان تصويب كردند كه به عناصري در داخل كشور ما پول بدهند تا براي آنها كار كنند؛ اينطور علني و صريح! اين استعمار فرانو است. اين، مثل اين است كه دوندهاي نتواند بر رقيبش فائق بيايد؛ كاري كند كه رقيب، خودزني كند؛ مثلاً وادارش كند معتاد شود. وقتي طرف معتاد شد، ديگر حال دويدن ندارد؛ به خودي خود به نفع رقيبش كار كرده است. بنابراين وقتي حال دويدن نداشت، رقيبش برنده ميشود. در استعمارِ فرانو اين كار را ميكنند؛ جوانها خيلي بايد هشيار باشند؛ دخترها خيلي بايد هشيار باشند؛ معلمين و معلمات و پدر و مادرها خيلي بايد متوجه و هشيار باشند؛ بهخصوص كساني كه جايگاهي در اشاره به افكار عمومي دارند؛ گويندهاند، نويسندهاند، اهل هنر و اهل فعاليت گوناگون هستند.
بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار جمعي از ايثارگران و خانوادههاي شهداي استان كرمان- 12/۰۲/1384
