مترجم: علي طالبيكودكان، بهجاي اينكه در انتظار سالهاي بالاتر تحصيلي بمانند، ميتوانند از همان چهارسالگي برنامهنويسان روبات شوند. يافتههاي اوليه مطالعه حاضر نشان ميدهد كه حتي كودكان پيشدبستاني هم از بازيهاي ساده با روباتNAO فراتر رفتهاند و فقط به بازيهاي ساده روباتيكي اكتفا نميكنند. آنها تصاوير همكلاسي«روبات» خود را ميكشند و ميتوانند توضيح دهند كه چگونه روبات قادر به دريافت پيامهاي رمزگذاريشده بهصورت بيسيم است.
دكتر كريستينا چالمرز از دانشكده آموزش QUT، ميگويد: برنامهنويسي روباتيك حوزه پيشرفت در صنايع ازجمله پزشكي، توليد و كشاورزي است بهطوري كه سبب افزايش تقاضا در مربيان براي ارتقا و پيشرفت يادگيري دانشآموزان شده است. او ميگويد:«واقعاً مهم است كه كودكان از همان اوايل زندگيشان چنين مهارتهايي را دارند، اما بايد آن را براي كودكان بهصورت سرگرمي درآوريم و درباره چگونگي خلاقيت كودكان بيشتر فكر كنيم». «چگونگي كنترل رفتار روبات، فكر كودكان چهار ساله را بهخود درگير ميكند.» در سال2016، برنامهنويسي و مهندسي روباتيك در مدارس ابتدايي كوئينزلند اجرا شد.
چالمرز ميگويد: «برنامهنويسي اساساً نوشتن دستوراتي است كه ميخواهيم كامپيوتر به صورت گامبهگام انجام دهد.» «تحقيقات نشانميدهد كه اگر كودكان در اوايل زندگيشان نگرش مثبتي نسبت به علوم، رياضيات و تكنولوژي نداشته باشند، در آينده بهسختي با آنها ارتباط برقرار ميكنند.» دكتر چالمرز ميگويد:«روباتها راه و روش جذابي را براي همكاري معلمان و دانشآموزان به وجود آورده است. مهندسي روباتيك حس كنجكاوي دانشآموزان را برميانگيزد بهطوري كه توانايي حل مسئله را در آنها پرورش ميدهد. آنها اجازه دارند و حتي زمانهايي ترغيب ميشوند تا براي حل و رفع اشتباهات شكست را تجربهكنند، از شكستهايشان درس بگيرند و ايدههايشان را با ديگر دانشآموزان به اشتراك بگذارند و نشر دهند. فعاليتهاي روباتيك به دليل كاربردي بودنشان در زندگي مؤثر هستند (يعني فراتر از حد تئوري هستند) و دانشآموزان ميتوانند در مورد اينكه آيا روبات و برنامههايشان كار ميكنند يا نه بازخورد فوري به دست آورند.» دكتر چالمرز، مربي آموزش علوم تكنولوژي و رياضيات دانشگاه فناوري كوئينزلند در اجراي پروژههايي براي ادغام مهندسي روباتيك با كلاسهاي درس پيشگام است. او پروژه Robotics@QUT را آغازكرد كه شامل 50 مدرسه كوئینزلند در مناطق اجتماعي- اقتصادي پايين است. دكتر چالمرز درباره اينكه چگونه ميتوان روباتهاي انساننما را با برنامه درسي استراليايي ادغامكرد، با انجمن مدارس مستقل استرالياي جنوبي و با سه دانشگاه استراليايي ديگر همكاري دارد. او براي توسعه كلوپهاي اجتماعي روباتيك پروژهاي را بههمراه و كمك آموزش و پرورش كاتوليك بريزبن (Brisbane Catholic Education) و CRCاوتيسم (AutismCRC) اجرا كرده است. او ميگويد كه روبات تنها براي كودكان جذاب نيست بلكه براي دانشجويان نيز محبوب و جذاب است. در دانشگاه فناوري كوئينزلند، مهندسي روباتيك قسمتي از برنامههاي آموزشي دانشجويان دوره كارشناسي- ليسانس است.
او اعتقاد دارد «بدينترتيب، روشهايي براي ارائه و فهم مفاهيمSTEM (علم، تكنولوژي، مهندسي و رياضي) بهوجود ميآيد كه انجام آن با خودكار و كاغذ امكانپذير نيست.»
منبع:ساينس ديلي 
