
بر اين اساس بسياري از مسئولان در پستهاي مختلف فقط وعده انجام كارها را در آينده نامعلوم ميدهند و در جامعه انتظارات بسياري ايجاد ميكنند و گاه هم به وعدههاي خود به دلايل مختلف عمل نكرده و نميكنند.
اينكه گفته ميشود حاشيهنشيني ساماندهي ميشود يا براي جلوگيري از آبياري اراضي كشاورزي با فاضلاب شهري تصفيهخانه راهاندازي ميشود و يا براي تسريع در درمان بيماران خاص كارت هوشمند يا الكترونيك صادر ميشود به نوعي از يك سو وعده دادن به مخاطبان براساس پذيرش مسئوليت است و از سوي ديگر فرار از انجام وظيفه به دليل نامشخص بودن زمان عمل به وعده به حساب ميآيد.
در اين زمينه لازم است مسئولان از دادن وعده بدون عمل كاسته و به صورت عملي اقدام كنند و به جاي وعده براي عمل موضوع «بيان عمل» را مدنظر قرار دهند يعني ابتد امور مورد نظر را انجام دهند و به سرانجام برسانند و سپس اقدام به بيان عمل خود بكنند.
اين امر «بيان عمل» ميتواند اعتماد و رضايت جامعه را از مسئولان افزايش دهد كه اين نوع رفتار و تفكر ميتواند مشاركت و تعامل شهروندان را نيز به دنبال داشته باشد. براين اساس انتظار ميرود مسئولان در حوزههاي اجرايي با كمي صبر و انجام امور اقدام به بيان كاري انجام شده بكنند.
خلأ اين نوع نگاه در جامعه سبب شده است هر مسئولي براي نشان دادن توانايي خود و دستگاه متبوع خويش فقط وعده بدهد و اگر به جاي دادن وعده به انجام يك يا چند وظيفه اقدام و آن را بيان كنند ميتوانند ضريب حس مسئوليتپذيري را ارتقا دهند تا گامهاي پيشرفت محكمتر برداشته شود.