از آنجا كه معاهده برجام معاهدهاي است كه براساس اختيارات اجرايي رئيسجمهور امريكا بين ايران و پنج قدرت جهاني به تصويب رسيده است، هر رئيسجمهوري كه در امريكا بر سر كار آيد به صورت فرضي ميتواند برجام را لغو كرده و تمام تحريمها را ضدايران بازگرداند. اين نكتهاي است كه برخي از سياستمداران امريكايي در جريان بررسي برجام بارها بر آن تأكيد كردهاند.
از جمله اين موارد ميتوان به نامه تني چند از سناتورهاي امريكايي به مسئولان ايراني اشاره كرد كه در آن به صراحت به اين نكته اشاره شده است كه رئيسجمهور بعدي امريكا ميتواند برجام را پاره كرده و آن را لغو كند. با فرا رسيدن انتخابات رياست جمهوري امريكا به نظر ميرسد كه اين گزينه به صورتي واقعي در حال بروز و ظهور است و حالا رسانههاي خارجي نيز به صورت گسترده در حال پرداختن به آن هستند؛ مسائلي كه شايد به دنبال مطرح كردن يك جنگ رواني جديد باشد.
در فضاي مجازي چه خبر استنشريه ايران واير در همين رابطه مينويسد: در فضاي مجازي فارسيزبان نيز اين روزها ميتوان جدالهاي لفظي و اظهارنظرهاي پر از هيجان درباره انتخابات رياست جمهوري امريکا را بيشتر از انتخابات مجلس شوراي اسلامي و مجلس خبرگان رهبري رصد کرد. ديشب و با برگزاري انتخابات درون حزبي در ايالت آيوا، بازار اظهارنظرهاي فعالان ايراني درباره انتخابات امريکا بيش از هميشه گرم بود. ستاره اين بازار فعلاً برني سندرز است.
فعالان چپ و همچنين حاميان دولت روحاني اميدوار هستند او نيز مانند «جرمي کوربين» در حزب «کارگر» انگلستان، بتواند راه موفقيت را طي کند تا دومين پيروزي خود را جشن بگيرند، به ويژه اينکه اختلاف اندک برني سندرز و «هيلاري کلينتون» در ايالت آيوا براي خيليها غيرمنتظره بود.
يک کاربر حامي سندرز در مورد انتخابات ديشب نوشته است: «برنده قطعاً برنى است؛ نه حمايت لابىهاى قدرت را دارد نه پول سوپرپكها. اتكاى او تنها به مردم است.»
با اين حال، برخي کاربران ايراني درباره آينده برني سندرز و امکان رقابتش با کانديداهاي جمهوريخواه نگران هستند: «اين سندرز رئيسجمهور بشو نيست. تو دموکراتها فقط هيلاري ميتونه رقيب جمهوريخواهش رو شکست بده.»
اين نشريه در ادامه تحليل خود مينويسد: بيشترين نگرانيها درباره هيلاري کلينتون معطوف به سياستهاي او در سياست خارجي است. يک کاربر نوشته است: «اين هيلاري کلينتون در سياست خارجي براي خودش يک جمهوريخواهي است؛ يک مقدار هم گيج و متزلزل.» در واقع، بسياري از کاربران درباره اين که ممکن است کلينتون رفتار سختگيرانهاي عليه دولت ايران داشته باشد، نگران هستند و دل به رويکرد نرم و مداراجويانه برني سندرز بستهاند.
فعالان مجازي در عين حال حواسشان به اردوگاه جمهوريخواهان است. فعلاً هر سه کانديداي مطرح اردوگاه جمهوريخواهان مخالفان جدي دارند. يک کاربر ايراني نوشته است: «تد کروز که اونور تو جمهوريخواهها برد، از ترامپ هم بدتره. يک نئوکان درجه يک مثل جورج بوش.» بازار شايعه درباره کروز هم گرم شده است. برخي کاربران نوشته بودند همسر تد کروز، دختر «هژبر يزداني»، سرمايهدار ايراني است و به همين جهت از او حمايت ميکنند؛ شايعهاي که تکذيب شده ولي کماکان نقل ميشود.
البته اين تحليلها تنها محدود به اين مسئله نيست، بلكه بسياري از رسانههاي مطرح امريكايي نيز به اين نكته دامن ميزنند. جالب اينجاست كه سي.ان.ان هم به سراغ اين مسئله رفته است و در گفتوگويي با كارشناسان برتر ايراني به تحليل آن پرداخته است.
سي.ان.ان حتي در گزارش خود به سراغ حسين شريعتمداری، مديرمسئول كيهان نيز رفته است.
شريعتمداري در اينباره و در همين گزارش ميگويد: بوش بزرگتر از دهانش حرف ميزند. سي.ان.ان گزارش داد: شريعتمداري به اين شبکه خبري گفت که جب بوش بايد اين مسئله را بررسي کند که آيا ميخواهد سياستهاي شکست خورده برادرش را دنبال کند يا نه.
مديرمسئول روزنامه کيهان گفت: ما اهميتي نميدهيم که جمهوريخواهان چه ميگويند، فاصله زيادي ميان حرف زدن و عمل کردن وجود دارد.
رويهاي كه ميتواند استقلال كشور را به باد دهدواقعيت اين است كه نميتوان منكر تأثير انتخابات رياست جمهوري امريكا بر فضاي داخلي برجام شد. حتي در اين ميان بانكهاي انگليسي و اروپايي نيز به نوعي منتظر اين هستند كه تكليف انتخابات رياست جمهوري امريكا روشن شود، اما تلاش براي پيوند زدن انتخابات رياست جمهوري امريكا به فضاي داخلي ايران و به خصوص انتخابات رياست جمهوري در سال 96 عملاً به نوعي قدم زدن در راستاي منافع غرب است. اين همان نكتهاي است كه مقام معظم رهبري بارها و بارها بر آن تأكيد كردهاند و خواستار اين شدهاند كه با تكيه بر توان دروني هرگونه تأثيرگذاري چنين تحولاتي را بر فضاي داخلي كشور به صفر رساند. اين مسئله بهخصوص در مورد اقتصاد مقاومتي به خوبي ديده ميشود.
در اين صورت مهم نيست كه انتخابات رياست جمهوري امريكا به چه چيز ختم شود. در هر صورت كشور مسير توسعه خود را در پيش خواهد گرفت. اما در غير اين صورت بايد هر لحظه در انتظار هرگونه تحولي در سياست خارجي و اركان داخلي قدرت در امريكا بود.
اين رويهاي بسيار خطرناك خواهد بود كه عملاً استقلال كشور را با مشكل روبهرو خواهد كرد و تمام دستاوردهاي انقلاب را به باد خواهد داد.
