در شرايطي که مربيان و ورزشکاران المپيکي به هيچ وجه از شرايط حاکم بر ورزش و همچنين اردوهاي آمادهسازي راضي نيستند و حتي برخي مربيان تهديد به استعفا هم کردهاند، سيدمناف هاشمي توجه هرچه بيشتر به المپينها را اولويت وزارت ورزش خواند: «با توجه به اينکه امسال با رويدادهاي مهمي همچون المپيک و پارالمپيک مواجه هستيم، تمام تلاشمان بر اين است که بتوانيم همانند المپيک لندن دل مردم را شاد و به نتايج قابل قبولي دست پيدا کنيم. يکي از هدفگذاريهاي اصلي وزارت ورزش در سال المپيک و پارالمپيک ايجاد انگيزه براي قهرمانان المپيک و پارالمپيک است. ما براي اينکه بتوانيم انگيزه قهرمانان را براي کسب مدالآوري در اين رويداد مهم افزايش دهيم، حتي سعي کرديم تعداد جوايز نقدي را نسبت به المپيک و پارالمپيک لندن افزايش دهيم، به طوري که در اين دوره براي مدالآوران طلا، نقره و برنز به ترتيب 300، 200 و 120 سکه پرداخت ميشود.»
از زمين تا استخدامافزايش پاداشهاي مدالآوران المپيک ريو محور اصلي صحبتهاي مناف هاشمي بود: «براي اينکه بتوانيم انگيزه مدالآوران را براي کسب عنوان قهرماني در رويدادهاي مهمي مثل المپيک و پارالمپيک ارتقا دهيم پاداشهايي همانند اهداي زمين در نظر گرفتيم و به همين منظور طبق جمعبندي که با مديريت راه و شهرسازي داشتيم يک پلاک زمين به صورت توافقي در شهرهاي جديد همانند پرديس، پرند و شهرکهايي که در حال ساخت و ساز است براي مدالآوران پيشبيني شده که قرار بر اين است کساني که موفق به کسب عناوين اول تا سوم شوند با تخصيص 120 ميليون تومان اين زمينها به صورت بلاعوض به آنها تحويل داده شود. البته مابقي هزينه زمين را بايد خود مدالآوران پرداخت کنند. به دنبال تصويب آييننامهاي هستيم که براي مدالآوران در حوزه استخدامي قوانيني را به تصويب برسانيم تا کساني که بتوانند در چنين رويدادهاي مهمي صاحب عناوين اول تا سوم شوند به استخدام وزارت ورزش و جوانان درآيند.»
پاداش يا وعدههاي توخالي؟اين اولين باري نيست كه قهرمانان و مدالآوران ورزش با وعده پاداشهاي مختلف و جذاب روبهرو ميشوند، ورزشكاراني که بسياري از آنها با دست خالي و کمترين امکانات شبانه روز تلاش ميکنند تا پرچم ايران اسلامي در ميادين مختلف ورزشي به اهتزاز دربيايد. اما در عوض بيشتر پاداشهاي وعده داده شده تا ابد در حد وعده باقي ميمانند، آن هم بدون اينکه مسئولان به روي مبارک بياورند. اهداي زمين و مسكن به ورزشکاران مدالآور پيش از اين نيز از سوي دستاندرکاران ارشد ورزش کشور مطرح شده بود. در اين دوره نيز طبق گفته معاون توسعه منابع و پشتيباني وزارت ورزش اين وزارتخانه تنها بخشي از هزينه زمين مذکور را پرداخت ميکند و ورزشکاران مدالآور ميبايست مابقي مبلغ را که معلوم نيست چقدر است، شخصاً پرداخت کنند تا رسماً صاحب آن زمين شوند! جالبتر اينکه در سالهاي گذشته مديران قبلي نيز از اين شيوه استفاده کرده و سعي در روحيه دادن به ورزشکاران(البته از نوع کاذب) داشتند. تا جايي که در بازيهاي آسيايي گوانگژو کاروان ورزش کشورمان خوش درخشيد و مسئولان وقت به قدري از اين موفقيت هيجانزده و شوکه شده بودند که در مصاحبههاي پرطمطراق از اهداي منزل مسکوني به مدالآوران حرف زدند. منتها ديري نپاييد که مشخص شد منزل مدنظر آقايان همان مسکن مهري است که کيلومترها آن طرفتر از شهرهاي بزرگ کشور و از جمله تهران ساخته شدهاند و بعضاً فاقد امکانات اوليه رفاهي هستند. نکتهاي که بيش از هم کام مدالآوران سرشناس ورزش را تلخ کرد اين بود که در همه مصاحبهها حرف از اهداي مسکن به آنها زده شده بود اما در حقيقت اين خود ورزشکاران بودند که بايد تمامي هزينه خريد يک واحد از ساختمانهاي مسکن مهر را شخصاً پرداخت ميکردند.
بياعتمادي به مسئولان کفش طلا، ماشين شاسيبلند چيني، اختصاص زمين در شهرهاي جديد، پاداشهاي ميليوني استانها و... همه اينها وعدههايي است که مديران رده بالاي ورزش در روزهاي حساس باقي مانده تا روشن شدن مشعل المپيک 2016 مطرح ميكنند و بر اجرايي شدن آن تأکيد دارند. در اين بين وعده کيومرث هاشمي مبني بر اهداي 10 ميليون تومان بلافاصله پس از کسب هر سهميه المپيک به ورزشکاران به شکلي قابل تقدير اجرايي شده است. با اين وجود تأمين نبودن معيشت قهرمانان، روي آوردن آنها به مشاغل کاذب براي گذران زندگي، تصميم آنها به ترک وطن و از همه مهمتر عملي نشدن وعدهها از جمله فاکتورهايي است که اهالي ورزش و به ويژه ورزشکاران جوان و با انگيزه را نسبت به وعدههاي مسئولان بياعتماد کرده است. انتظار ميرود در اين دوره وزارت ورزش دولت تدبير و اميد با تدبيري درست و به موقع در جهت رفع اين بياعتمادي مضر گام بردارد.
