کد خبر: 771000
تاریخ انتشار: ۲۴ بهمن ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۲
در جامعه امروز ايران اسلامي يكي از زمينه‌هاي اصطكاك بين جريان‌هاي داخل كشور و پايبند به نظام و مخالفان و معاندان جمهوري اسلامي، حوزه انتخابات (اعم از كانديداها، نحوه برگزاري، نتايج، حضور مردم و...) مي‌باشد.
زينب عمران
در جامعه امروز ايران اسلامي يكي از زمينه‌هاي اصطكاك بين جريان‌هاي داخل كشور و پايبند به نظام و مخالفان و معاندان جمهوري اسلامي، حوزه انتخابات (اعم از كانديداها، نحوه برگزاري، نتايج، حضور مردم و...) مي‌باشد. اين در حالي است كه برخي گروه‌هاي فكري تنها به دنبال دستيابي به نتايج مطلوب خويش حتي به بهاي «حذف بخشي از مردم» از روند تصميم‌گيري اجتماعي و مشاركت حداكثري هستند. با توجه به بيانات مقام معظم رهبري كه «مشاركت همگاني در انتخابات»، «انتخاب اصلح» و «نظام مردم‌سالار ديني بر پايه همه‌پرسي» را هم حق و هم تكليف عنوان كرده‌اند، راهبردهاي «مشاركت حداكثري» در انتخابات در كنار رويكرد «تكليف‌مدارانه» مي‌تواند بستر لازم جهت حضور همه اقشار مردم از تمام رده‌هاي فكري را در انتخابات فراهم سازد.
  
واقع‌گرا باشيم
با نماياندن تصاوير واقعي از سياست و اجتماع به جاي پررنگ‌سازي «تحريم‌ها» و غلونمايي «نقش حذف تحريم‌ها در پيشرفت و احياي اقتصاد ايران» مي‌توان روحيه اميد، تلاش و سازندگي را به جاي سرخوردگي (ناشي از اقتصاد وابسته به غرب) در ملت تقويت كرد. بدون ترديد برجام يك دستاورد بزرگ براي كشور محسوب می‌شود اما قطع به يقين بزرگ‌ترين دستاورد اين مرز و بوم نيست و بزرگنمايي آن، بدون واقع‌گرايي در صورتي كه با انتظارات ملت از نتايج برجام و حذف تحريم‌ها، آنگونه كه بايد همخوان نباشد به جاي تحول اقتصادي و تقويت اميد و پويايي سياسي، باعث سرخوردگي در اجتماع خواهد شد. آنچه بيش از گزينه‌هاي ديگر در افزايش تحرك سياسي در كشور مفيد فايده خواهد بود، توجه به مسائل «اقتصادي مقاومتي» و «صادرات‌محور» در جهت افزايش اشتغال و كسب درآمد ملي است و نه واردات فله‌اي كالا به داخل يا توجه بيش از حد دولت به دغدغه‌هاي انتخاباتي و جناحي (به جاي مسائل معيشتي مردم.)
بهبود تنفس اقتصادي جامعه بر محورهاي واقع‌گرايانه و نه خيالي به افزايش رغبت جمعي براي حضور در عرصه‌هاي سياسي و اجتماعي منجر خواهد شد. علاوه بر اين «آگاه‌سازي» و تفهيم و ظرفيت‌هاي انتخابات فضاي سياسي و آينده فردي و جمعي براي ملت – كه بر عهده رسانه‌ها، نخبگان، جريان‌ها و صاحبان تريبون است – نقش بسزايي در اين مهم دارد. همواره گروه‌هايي در جامعه هستند كه يا به علت «عدم‌آگاهي» از عمق ارتباط مشاركت سياسي با سرنوشت فردي و اجتماعي خود بي‌خبرند يا گريبانگير «بي‌تفاوتي» و «بي‌اعتمادي» هستند و از حضور در فعاليت‌هاي اجتماعي- سياسي امتناع مي‌ورزند. هنر در حذف و ناديده گرفتن نيست بلكه يكي از راهبردهاي مشاركت‌افزايي، ترغيب همين جمعيت – ولواندك - «بي‌تفاوت»، «بي‌اعتماد» و «ناراضي» يا «ناآگاه» و خروج آنها از ركود سياسي با اقدامات «آگاهي‌دهنده» و «اعتمادزا» با توجه به سخن مقام معظم رهبري دال بر حضور همه مردم در انتخابات حتي آنان كه نظام را قبول ندارند، مي‌باشد.
  
اعتمادزايي در مقابل اعتمادزدايي جريانات مخالف
راهكار غرب براي تقابل نرم با نظام و دستگاه‌هاي قانوني كشور
– مانند شوراي نگهبان - «مشروعيت‌زدايي» از طريق ايجاد فضاي سياسي تنش‌آلود و تخريب اعتماد جمعي با فضاسازي‌هاي گوناگون است. جريان «اعتمادزدايي» درون جامعه از دو منبع «درون‌مرزي» و «برون‌مرزي» تغذيه مي‌كند. در تهاجم برون‌مرزي، رسانه‌هاي وابسته به غرب با تبليغات سوء و با تمام قوا سعي در ايجاد يك انديشه بيمارگونه، شبهه‌ناك و بدبين پيرامون فضاي سياسي و انتخاباتي دارند.  ايجاد شبهه در نتايج انتخابات از يك مرحله قبل يعني شك و بدبيني در روند قانوني انتخابات و نهادهاي قانوني شروع شده است. اين رسانه‌ها و جريان‌هاي برون‌مرزي با استفاده از پتانسيل «فشار» و «سودهي» كه در فضاهاي مجازي و رسانه‌هاي عمومي دارند، در حال دميدن زير خاكستر فتنه سال‌هاي اخير به اميد برافروزي شعله جديدي از بي‌اعتمادي، شك، نفاق و نارضايتي در اذهان عمومي هستند تا مشاركت حداكثري را به حضور حداقلي جهت تحقق منافع و اهداف خود مبدل سازند.
از سوي ديگر در جبهه «درون‌مرزي» - عامدانه يا غيرعامدانه – تبليغات ناسالم و غيراخلاقي با هدف «ريزش آراي جناح رقيب»، اعتراضات سليقه‌اي و شخصي سران قدرت و چهره‌ها نسبت به جريانات قانوني كشور  از جمله تصميمات شوراي نگهبان، روند انتخابات و... نه تنها باعث پويايي و تحرك فضاي سياسي كشور نمي‌شود، بلكه نتيجه آن در نهايت بي‌اعتمادي مردم به جناح‌هاي سياسي خواهد بود. نمايندگان هر جناح و حتي نمايندگان مستقل بايد تمام تبليغات انتخاباتي خود را نخست بر پايه «ترغيب به حضور حداكثري» و «اعتمادافزايي» نسبت به نظام و جريانات قانوني، اجراي بي‌چون و چراي قانون، صيانت از ارزش‌ها، حفظ منافع و مصالح ملي برنامه‌ريزي كنند. بدون شك افراد و گروه‌هايي كه برنامه و هدفشان خلاف مسير راستين جامعه باشد، محكوم به حذف از تأييد و انتخاب مردم هستند.
جنگ‌هاي تبليغاتي «فراجناحي» از سوي جريانات مخالف نظام و اتاق‌هاي فكر ضدجمهوري اسلامي، ميدان مبارزه نرم را از داخلي – خارجي به داخلي – داخلي (با راهبرد تغيير از درون با حربه فشار داخلي و سلب اعتماد عمومي) كشانده است. اينگونه تقابل‌هاي نرم كه با استفاده از رسانه‌ها، تبليغات شهري و فضاي مجازي و ساير ابرازهاي ارتباطي به گونه‌اي ناسالم از سوي برخي نحله‌هاي فكري در كشور به بهانه «پويايي سياسي»، «افزايش رقابت» و «آزادي بيان» ايجاد مي‌شود، بيش از آنكه اثر سازنده داشته باشد، آثار مخربي از جمله «سرگرداني و بي‌اعتمادي مردم» و در نتيجه حذف تدريجي ملت از مشاركت سياسي را به دنبال خواهد داشت.
  
نقش كانديداها در اعتمادسازي
تحقيقات نشان داده است سابقه كانديداها در عدم‌تحقق شعارهاي انتخاباتي و عملياتي نكردن وعده‌وعيدهاي خود در آستانه انتخابات – تنها به منظور تصاحب كرسي‌هاي تصميم‌سازي – در ادوار گذشته، بزرگ‌ترين عامل در كاهش سطح باور اجتماعي بوده است. كانديداها نبايد در آستانه انتخابات با طرح شعارها و برنامه‌هايي كه با واقعيت و امكان تحقق آن فاصله‌اي دور و دراز دارد و در حوزه اختيارات آنها نيست، موجبات «نارضايتي و بي‌اعتمادي عمومي» را فراهم آورند.
مضاف براين پرهيز از توهين و افترا و برچسب‌زني (به قصد جذب آرا در سبد خود يا سكوت جناح رقيب)، حضور سالم با تنوع انديشه، آرام نگه داشتن فضاي انتخاباتي در كنار رقابت سالم احزاب سياسي براي امكان تصميم‌گيري صحيح مردم، كاهش اصطكاك با جريان‌هاي غيرهمسو با خود، عدم‌برخوردهاي دفعي و خشن و غيراخلاقي با انتقادات از مهم‌ترين وظايف كانديداها در افزايش مشاركت عمومي است.
  
نيروي اصلي، نيروي مردم است
تك‌تك افراد اين سرزمين مي‌توانند با افكار، رفتار و گفتار خود زمينه اثرگذاري و حضور هر چه بيشتر مردم را در انتخابات در محله، روستاها، شهر و... و عبور از اين پيچ حساس انتخابات را با توجه به تأكيدات مقام معظم رهبري فراهم كنند. بسترسازي براي مشاركت حداكثري منجر به پويايي نقد و نظرات متفاوت و متنوع سياسي از يك مجراي مطمئن و قانوني خواهد شد و مسيرهاي انحرافي تحقق اميال سياسي گوناگون را در جامعه مسدود خواهد كرد. اين مشاركت حداكثري تنها مستلزم «اعتماد حداكثري» ملت به دولت و جريانات سياسي كشور و نهادهاي قانوني است. حضور حداكثري تنها راه نااميدي و قطع طمع سودجويان و منفعت‌طلبان از اين كشور است، زيرا نشانه «پذيرش» و «مشاركت مردم» در مسائل داخلي مي‌باشد و بيانگر اين است كه دشمن نمي‌تواند از دريچه‌هايي مثل «برجام» در تمام اركان كشور نفوذ كند و ملت ايران همانند گذشته در حمايت از نظام جمهوري اسلامي ايران و پشت سر رهبر معظم انقلاب در صحنه آماده است.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار