كرهشمالي قبل از اين به اطلاع سازمان بينالمللي دريانوردي رسانده بود كه قصد پرتاب يك موشك ماهوارهبر را بين روزهاي دوشنبه تا پنجشنبه هشتم تا 25 فوريه دارد اما بعداً معلوم شد كه تغييري در اين برنامه داده است. كرهشمالي بنابر اين تغيير موشك ماهوارهبر كوانگ ميونگ سونگ 4 خود را يك روز زودتر در ساعت 9:30 يكشنبه هفتم فوريه و از پايگاه دونگچانگ ري واقع در شمال غرب خود به فضا پرتاب كرد. وزارت دفاع كرهشمالي بعد از پرتاب موشك، با صدور بيانيهاي اعلام كرد كه كوانگ ميونگ سونگ 4 با موفقيت پرتاب شده و ماهواره آن 46 دقيقه پس از پرتاب در مدار زمين قرار گرفته است. همان طور كه از قبل انتظار ميرفت، واكنش امريكا و متحدان منطقهاي و بينالمللي آن از كرهجنوبي و ژاپن تا بريتانيا، فرانسه و آلمان در برابر اين اقدام پيونگ يانگ تند و شديد بوده و هر كدام از اين كشورها با صدور بيانيههايي، اين اقدام را محكوم كرده و خواستار اقدامات فوري در برابر آن شدهاند. حالا امريكا به همراه كره جنوبي و ژاپن درخواست نشست فوري شوراي امنيت سازمان ملل را كرده و جداي از اقدام سياسي، برنامه استقرار يك سيستم پيشرفته دفاع موشكي مشهور به تاد، (Terminal High Altitude Area Defense) را در خاك كره جنوبي در دستور كار قرار داده است.
به نظر نميرسد چين و روسيه چندان مشكلي در برابر اقدام سياسي امريكا داشته باشند و در نشست اضطراري شوراي امنيت شركت ميكنند اما از حالا معلوم شده كه خود را براي يك چالش جدي با غرب بر سر تصميم طرف مقابل آماده ميكنند. در حالي كه مسكو از اين اقدام پيونگ يانگ به شدت انتقاد كرده و آن را موجب تشديد اوضاع در شبهجزيره كره دانسته اما پكن تنها به يك ابراز تأسف بسنده كرده و همه طرفها را به آرام كردن اوضاع دعوت كرده است. روشن است مسكو و پكن در اين ابتداي كار فقط نگاه به شوراي امنيت و چگونگي ديالوگ خود با طرف غربي دارند و به همين جهت هم لحن سياسي خود را در برابر پيونگ يانگ تا اندازهاي تند كردهاند اما بايد گفت كه اين سياست دو كشور در جهت حركت به سوي آرام كردن اوضاع است تا آنكه مانع واكنشهاي تند طرف غربي بشوند. يك واكنش تند را ميتوان همان استقرار سيستم تاد در كره جنوبي دانست كه امريكا با فرصتطلبي از وضعيت موجود قصد انجام آن را دارد و حتي موافقت سئول را هم به دست آورده است. ژنرال مارتين دمپسي، رئيس وقت ستاد مشترك ارتش امريكا در مارس سال گذشته به كرهجنوبي سفر كرد تا مقامات سئول را به استقرار در خاك كشور خود متقاعد كند و رسانههاي امريكايي هم با هياهو بر سر توان موشكي كره شمالي زمينه لازم براي اين سفر را فراهم كرده بودند اما مقامات سئول با توجه به مخالفت جدي پكن و مسكو چندان حاضر نبودند پيشنهاد ژنرال را قبول كنند. از نظر پكن، موضوع توانايي موشكي كره شمالي تنها بهانهاي از سوي امريكاست و واشنگتن با تاد قصد كنترل توان موشكي و نظامي چين را دارد به خصوص اينكه سيستم تاد توان كنترل راداري فعاليتهاي نظامي چين را دارد. سئول با توجه به روابط اقتصادي خود با چين به اين نگراني پكن توجه داشت و نميخواست تجارت 235 ميليارد دلاري خود با چين را با قبول درخواست امريكا و استقرار يك سامانه موشكي به خطر بيندازد. به اين جهت هم بود كه سئول سعي داشت به نحوي از زير بار قبول استقرار اين سيستم در خاك خود شانه خالي كند اما در وضعيت موجود به نظر ميرسد شرايط به نحوي تغيير كرده كه دست كم حاضر به شروع مذاكراتي با امريكا بر سر استقرار اين سيستم در خاك خود شده است. با اين وجود، نميتوان آمادگي سئول براي شروع اين مذاكرات را به معناي پايان كار دانست چرا كه سئول نميتواند ملاحظات خاص پكن را در اين مورد ناديده بگيرد و پيشقراولي امريكا در شبهجزيره را تا آنجا پيش ببرد كه خود را درگير مستقيم با چين كند. نكته مشخص نقش كوانگ ميونگ سونگ 4 در اين معادله و رقابتهاي موجود بين قدرتهاي بينالملل است كه از يك سو باعث شده سئول در مرحله فعلي آمادگي خود را براي مذاكره با واشنگتن اعلام كند و از سوي ديگر، چين را وادار به مجادله سياسي جدي با رقباي غربي كرده است. بايد ديد كه اين وضعيت در نهايت به استقرار تاد ختم ميشود تا چين در برابر آن تدبيري بينديشد يا آنكه سئول با آرام شدن اوضاع بيشتر به نگرانيهاي امنيتي پكن توجه ميكند تا سياست تهاجمي امريكا عليه چين.
