گذر زمان، هيچ تغييري در نگرش، تفكر، مرام و معرفتشان به وجود نياورده است. هنوز هم حرفشان حرف است و به گفتههايشان صادقانه عمل ميكنند؛ نسل پيشكسوتان فوتبالي كه هر از چندگاهي يكي از آنها را از دست ميدهيم؛ نسلي كه گويي رو به پايان است و بدون شك تكرار نشدني. نشستن پاي حرفهايشان تفاوتهاي زيادي را به رخ ميكشد و ديدن عمل به حرفهايشان حسرتي عميق به جاي ميگذارد. گويي از دنياي ديگري هستند؛ از دنيايي متفاوت كه امروز ديگر نشاني از آن را نميتوان يافت.
حضور پورحيدري با حالي نزار و در شرايطي بغرنج در تمرين استقلال، آن هم يك روز بعد از اعتصاب بازيكنان براي پول، حرفهاي زيادي داشت براي گفتن و تفاوتهاي بسياري را به رخ ميكشيد. تفاوت نسلي كه حرفي اگر ميزنند تا آخر پاي آن ميمانند حتي اگر امضايي هم بابت آن نزده باشند با نسلي كه حتي به مهر و امضايشان پاي قراردادها هم نميتوان خيلي اعتماد كرد وقتي به راحتي زير همه چيز ميزنند و هيچ حسابي نميتوان روي حرف و قولشان كرد.
نسل پورحيدريها ديگر تكرار نخواهد شد؛ نسلي كه كافي بود يك ياعلي بگويند و ديگر تا آخرين لحظه دست از هيچ تلاش و كوششي نميكشيدند. چون معتقد بودند بايد پولي كه ميگيرند، حلال باشد و به آن اذعان داشتند و همچنين سرشان ميرفت حرف و قولشان نميرفت، اما نسل امروز هيچ شباهتي به اين نسل پرافتخار ديروز ندارند. براي فوتباليستهاي امروز چيزي مهمتر از پول نيست و كافي است چند روزي در پرداختيهاي آنها تأخير ايجاد شود تا به يك باره زير همه چيز بزنند و دست از تمرين بكشند. اعتصاب در فوتبال براي پول چيز جديدي نيست؛ اعتصابهايي كه در حساسترين زمانهاي ممكن برنامهريزي ميشود تا دست باشگاه در پوست گردو باقي بماند و خواستههايشان هر چه سريعتر برآورده شود.
حضور پورحيدري با بيماري سختي كه دارد در يكي از سردترين روزهاي زمستان در تمرين استقلال سيلي محكمي بود به گوش بازيكناني كه بيتوجه به شرايط تيم و باشگاه و احساسات هواداران، تنها به دليل دريافت نكردن پول زير همه قول و قرارهايشان زده و دست از تمرين كشيده بودند؛ بازيكناني كه تنها به پول ميانديشند و نه چيز ديگر كه اگر غير از اين بود، دست به اعتصاب نميزدند. اين اتفاق البته تنها مختص استقلال نيست و پرسپوليسيها و بازيكنان ساير تيمها نيز بارها و بارها در مقاطع حساس چنين رفتار غير حرفهاي و غيراخلاقي را از خود به نمايش گذاشتهاند؛ رفتاري كه نشان ميدهد براي نسل امروز اخلاقيات، عمل به قولهايي كه داده ميشود و مسائلي از اين دست اهميتي ندارد و پول تنها چيزي است كه فكر آنها را به خود مشغول كرده و براي به دست آوردنش از هيچ كاري فروگذار نخواهند كرد. حتي اگر تصميماتشان در اين راستا – اعتصاب - به ضرر تيم و باشگاه باشد و فرصتهاي زيادي را از بين ببرد.
اما تلخترين قسمت ماجرا اين است كه حرفهاي نسل تكرار نشدني فوتبال هم نتوانسته طي همه اين سالها تغييري در نگرش نسل امروز فوتبال ايجاد كند. حرفهايي كه پورحيدري در يكي از سردترين روزهاي زمستان با حالي نزار براي بازيكنان تيمش بازگو كرد تا شايد آنها از خجالت و شرمندگي به خودشان بيايند؛ حرفهايي كه بارها و بارها امثال پروين به گوش اين فوتبال خواندهاند، حرفهايي از مرام و معرفت و مردانگي و پهلواني كه چون ميخ آهنين است بر سنگ و نتوانسته تأثيري در فوتباليستهاي امروزي داشته باشد. فوتباليستهايي كه غوره نشده مويز ميشوند. بدون آنكه اهميت مسائل اخلاقي و توجه به آن را درك كنند و ياد گرفته باشند و نتيجه اين ميشود كه امروز نسلي كه فوتبال را احاطه كرده نسلي ميشود كه كمترين توجهي به مسائل اخلاقي ندارد و از كنار مقولهاي به اين مهمي به راحتي ميگذرد، بيآنكه برايش آب از آب تكان بخورد. حتي اگر شاهد آن باشد كه يك بزرگتر در بدترين شرايط جسماني هم حاضر نيست حضور در تمرينات تيمش را ترك كند و حاضر نيست از اين مرام و معرفت، چيزي ياد بگيرد.
