اما ورزش براي بعضي از اقشار جامعه نه تنها لازم بلكه ضروري است مثل كارمندان، افرادي كه ساعتهاي زيادي بدون كوچكترين تحركي روي صندلي نشسته و براي تغيير حالت هم كه شده حاضر نيستند به خود زحمت بدهند. شايد به جرئت بتوان گفت اكثر كارمندان از تحرك و ورزش نه حرفهاي بلكه سادهترين شكل ممكن آن فراري هستند و هنوز بعد از سالها درگير اين شنبه و هفته آينده هستند كه از راه برسد و ورزش را حتي در قالب 20 دقيقه پيادهروي روزانه شروع كنند، اما كدام شنبه؟
بيماري در كمين پشتميزنشينها
اگر سري به مطب پزشكان و متخصصان طب فيزيكي و ارتوپدي و ... بزنيد اكثر بيماران را افرادي تشكيل ميدهند كه به علت نشستنهاي طولاني سلامتي خود را به مخاطره انداخته و حالا براي درمان و تسكين دردهاي خود راهي مطبهاي پزشكان شدهاند و جالب است بدانيد اكثر اين افراد را كارمنداني تشكيل ميدهند كه يا بازنشسته شدهاند و يا در حال خدمت با سابقه طولاني هستند و عامل تمامي دردهاي آنان كمتحركي و عدم ورزشهاي روزانه است.
مشاغل اداري و پشتميزنشيني اين روزها و متناسب با دنياي مدرنيته روز به روز در حال افزايش است كه اثرات مضر آن نيز بر جسم افراد بيشتر ديده ميشود. بايد بدانيم بدن و ساختار جسمي ما به گونهاي طراحي نشده است كه ساعتها بدون تحرك بتوانيم پشت ميز بنشينيم و اين كمتحركي خواه ناخواه خود را بهصورت دردها و بيماريهاي مختلف بعد از چند سال نشان ميدهد.
گذشته از اينكه كمتحركي ميتواند عواقب جبرانناپذيري براي بدن داشته باشد، اين يكجانشيني كمكم روي سيستم اعصاب و روان ما نيز تأثيرات بدي خواهد داشت و وقتي به خودمان رجوع و رفتارهاي روزانه خود را تحليل ميكنيم خواهيم ديد كه در طول روز چه تعداد دفعاتي بدون دليل با ارباب رجوع و مشتري برخورد غيراصولي و خارج از ادب داشتهايم.
ورزش را به اداره ببريم
فقط كافي است كمي با خودمان رو راست و صادق باشيم آن وقت خواهيم ديد كه تمامي بهانههايي كه براي ورزش نكردن ميآوريم در حد همان بهانه خواهند ماند. وقت نداريم، كارمان زياد است و يا خسته ميشويم و حال نداريم و الي آخر همه بهانه است براي اينكه تنبل هستيم. نگاهي به ساعاتي كه به گفتوگو با همكاران و با مويابل صرف ميكنيم اين را ثابت ميكند كه خيلي از وقتهاي ما بدون اينكه آثار و اثراتي بر زندگي ما داشته باشد به بطالت ميگذرد.
سبك درست زندگي اين است كه از هر موقعيتي بهدرستي استفاده كنيم. در اين جا تصور را بر اين ميگذاريم كه تمامي بهانهها درست است و وقت براي ورزش و كمي تحرك را نداريم. آيا وقت اين را هم نداريم كه بخشي از كارمان را ايستاده انجام دهيم؟ آيا نميتوانيم قبل از شروع بهكار پنج دقيقه حركات كششي انجام دهيم؟ و يا خسته ميشويم اگر توي اتاق كار هر از گاهي از پشت ميز بلند شويم و چند قدم راه برويم؟ اگر چه با ورزش نميتوان تمامي ابعاد فرسودگي شغلي را كاهش داد، ولي با توجه به اثراتي كه ورزش بر خستگي عاطفي كه مهمترين بخش فرسودگي شغلي محسوب ميشود، دارد و از طرفي ديگر با توجه به تأكيدي كه بر پيشگيري به منظور كاهش هزينههاي درماني ميشود، ورزش در كنار ساير روشهاي درماني جايگزين مناسب و به صرفهاي است.
بنابراين در محل كار هم ميتوان ورزش كرد، شايد به راحتي باشگاههاي ورزشي و فضاي آزاد نباشد اما براي چند حركت كششي ساده خوب است و همان چند حركت ساده ميتواند براي ما كه بعضاً هشت ساعت پشت ميزنشين هستيم خيلي مفيد و شايد مقدمهاي باشد براي ورزش حرفهاي.
سخن آخر، با مديران
در دنيايي كه تكنولوژي حرف اول را ميزند و كارها ماشيني شده، كاركنان بيشتر وقتشان را پشت ميز كار و خيره به صفحه مانيتور كامپيوتر ميگذرانند. آنها در ساعات كار مجبورند پشت تلفن با مشتريها صحبت كنند، ايميلها را بخوانند، گزارش كاريشان را تايپ كرده يا حتي مذاكره رودررو با مشتري و قرار ملاقاتهاي اينچنيني در اتاق محل كارشان داشته باشند. مسلماً چنين افرادي به مرور زمان كارايي و بهرهوري خود را از دست ميدهند و به انسانهاي ماشيني تبديل ميشوند كه بهصورت عادت كارهاي روزانه را انجام ميدهند. اما تحقيقات نشان داده افرادي كه بهصورت مداوم ورزش ميكنند، استرس شغلي كمتر و بدن سالمتري داشته و بهرهوريشان بيشتر است. اين يعني همان ويژگيهايي كه هر سازمان و مديري در جستوجوي آن است و سخت به آن نياز دارد. گذشته از اينكه ورزش چه نقشي در سلامتي جسمي افراد دارد بايد يادآور شد در محيطي كه كاركنان و مديران در كنار هم به ورزش ميپردازند اين امر اهميت سازماني پيدا كرده، سطوح سازماني حذف ميشود و همه در كنار هم حس خوب مشاركت سازماني را تجربه خواهند كرد.
تجربه نشان داده ترويج ورزش در محل كار سبب تشويق كاركنان براي مشاركت بيشتر ميشود و اين وظيفه مديران است تا كاركنان خود را براي سبك زندگي سالم و درست تشويق كنند و مطمئن باشند اين عمل دهها بار براي آنها نتايج مثبت به همراه خواهد داشت.
هميشه بهعنوان يك مدير يا صاحب كسب و كار به ياد داشته باشيد كه مهمترين دارايي براي شما، كاركنان هستند. بنابراين بايد محيطي ايجاد كنيد كه آنها از كار كردن در آن لذت ببرند و هر روز با انگيزهاي مضاعف به محل كار بيايند. محيط شاد كاري موجب كاهش غيبت از كار ميشود. بنابراين فضايي ايجاد كنيد كه آنها از ورزش كردن استقبال كنند. مزاياي بيشماري كه ورزش سازماني ميتواند براي شما و كاركنانتان داشته باشد اين است: «كارمنداني كه ورزش ميكنند كمتر بيمار ميشوند و بدن مقاومتري نسبت به ديگران دارند. ذهن كارمند ورزشكار روي كارش بيشتر متمركز است و حواسپرتي ندارد و در نهايت اين يك سرمايهگذاري برد – برد است».
