ميتوان حقوق صنفي اساتيد را به سه دسته نيازهاي شغلي، اجتماعي و رفاهي تقسيم كرد. به جرأت ميتوان گفت كه عدم ارتباط نخبگان با متخصصان برجسته بينالمللي مانع پيشرفت علمي ميشود.
موانع زيادي از جمله نبود منابع مالي كافي، قيد و بندهاي ارتباطي بسياري براي افزايش ارتباطات علمي در سطح بينالمللي به وجود آورده است و عدم برقراري ارتباط بينالمللي در حوزه علمي سبب ميشود كه فضاي علمي كشور دچار همان شرايطي شود كه آب در حالت سكون پيدا ميكند. نياز شغلي ديگر اعضاي هيئت علمي انتشار كتب علمي در سطح بينالمللي است كه متأسفانه هيچ سازماني براي چاپ و انتشار كتاب در سطح بينالمللي در ايران وجود ندارد و متقاضيان بايد با استفاده از منابع مالي خود اقدام به اين كار كنند. نياز شغلي ديگر اعضاي هيئت علمي ثبت اختراع و ابتكار در سطح بينالمللي است كه افراد براي ثبت اختراع بينالمللي در اكثر موارد به كمك وكيل باتجربه و حرفهاي نيازمندند تا فرايند ثبت اختراع انجام شود. البته بايد توجه داشت كه در اين راه بايد هزينه بسيار زيادي صرف كرد و متأسفانه هيچ سازماني به چنين فرايندي نميپردازد. از ديگر نيازهاي شغلي اعضاي هيئت علمي، نياز به تجهيزات مناسب و بهروز است كه نبود آن به پيشرفت علم صدمه ميزند. ضمن اينكه متخصصان داخل كشور به منابع اطلاعاتي در سطح بينالمللي دسترسي ندارند، بنابراين وقتي ابراز وجود متخصصان ايراني در صحنه بينالمللي به ارائه يك مقاله ختم ميشود نشاط علمي كاهش مييابد.
