همراهي مدارس در برنامههاي جامع اجتماعي موجب ميشود تا پيامها، ارزشها و نگرشهاي واحدي به دانشآموزان منتقل شود. در واقع فعاليتهاي آموزشي در مدرسه براي جلوگيري از گسترش اعتياد، مؤثرترين برنامه در پيشگيري از اعتياد آنان است. البته والدين بايد برابر اجتماعي شدن مبارزه با مواد مخدر احساس مسئوليت بيشتري در قبال فرزندانشان داشته باشند. اهميت دادن به نگرشها و ديدگاههاي فرزندان و گوش دادن به صحبتهاي آنان از سوي والدين مهم است، با اين كار نياز آنان به ارتباط با افرادي كه شناخت درستي از آنها ندارند، كم شده و محبت را در خارج از محيط خانواده جستوجو نميكنند.
مهارت تصميمگيري به موقع به افراد نوجوان و جوان كمك ميكند تا درباره انتخابهايي كه پيش رو دارند، دقيقتر و حساستر تصميم بگيرند و بدانند كه با يك تصميم درست نقش مهمي در جامعه ايفا كردهاند. از همين رو آموزش تقويت مهارتهاي رواني از جمله تمركز بر خود ارزشمندي، مديريت استرس و مهارتهاي برقراري ارتباط در كنترل اعتياد نقشآفرين است، فعاليتهاي سالم به افراد اين امكان را ميدهد كه در اوقات فراغت خود از سرگرميهاي مفيد استفاده كنند. برنامههايي كه اين مهارتها را به طور كامل پوشش دهند، منجر به داشتن نسل جوان سالم و محفوظ از گرايش به رفتارهاي پرخطر در آينده ميشود؛ آموزشهايي كه تفكر منطقي را به افراد ياد ميدهد، ميتواند به درگير نشدن آنها به مواد مخدر صنعتي و شيميايي در دوران بزرگسالي كمك كند. تحقق رويكرد اجتماعي شدن مبارزه با مواد مخدر نياز به تقويت مهارتهاي زندگي دارد و اين اقدام آگاهي و هوشياري خانوادهها را در برابر اينكه اعتياد معضلي خانمانسوز براي نسلهاي امروز و آينده است، افزايش ميدهد.
* روانشناس
