تقدم گذار سياسي بر مبارزه با تروريسم

شوراي امنيت سازمان ملل كه طبق منشور ملل متحد مسئوليت تأمين صلح و امنيت بين‌المللي را برعهده دارد پس از نزديك به پنج سال (آن هم بعد از آنكه بي‌مبالاتي و تعلل اين شورا در برابر تروريسم تكفيري و استفاده ابزاري جناح غربي اين شورا از آن باعث قتل هزاران نفر و بي‌خانمان شدن ميليون‌ها نفر ديگر از ساكنان اين كشور به همراه وارد شدن ميلياردها دلار خسارات بر اقتصاد و جامعه اين كشور شد) قطعنامه 2254 را با اجماع آرا به تصويب رساند كه در آن نقشه راهي 18 ماهه براي برون رفت از جنگ در اين كشور طراحي شده است و از اين ديد حتي اگر اين طرح به مرحله اجرا در‌آيد باز نوشداروي بعد از مرگ سهراب خواهد بود، البته از همان ابتداي تحميل جنگ بر دولت سوريه، دولت اين كشور و همپيمانان منطقه‌اي و بين‌المللي آن خواستار ورود سازمان ملل و شوراي امنيت براي توقف جنگ و مقابله با تروريسم تكفيري بودند اما از آنجا كه جناح غربي اين شورا با همراهي همپيمانان عربي، اسرائيلي و تركيه‌اي خود براندازي دولت سوريه را پيگيري مي‌كردند، لذا هيچ وقت با اين درخواست‌ها موافقت نكردند و همين امر باعث طولاني شدن جنگ سوريه و تلفات انساني و خسارات اقتصادي ناشي از آن شد. اما در ماه‌هاي اخير مجموعه عواملي از قبيل: پيشروي‌هاي روز افزون نيروهاي ارتشي و جنبش مردمي سوريه و تسريع آن بعد از ورود نظامي روسيه، گسترش دامنه خطر تروريسم به قلب پايتخت‌هاي اروپايي (همچنانكه در جريان حملات زنجيره‌اي پاريس مشاهده شد) و ورود امريكا به عرصه مبارزات رياست جمهوري موجب شدند به‌تدريج كشورهاي غربي راه خود را از ائتلاف گروه برانداز (كه براي سرپوش گذاشتن بر ماهيت خود لقب دوستان سوريه را يدك مي‌كشيد)جدا كنند كه همين امر باعث ايجاد انشقاق و شكاف جديد در گروه ائتلاف برانداز و شكل‌گيري ائتلاف سياسي جديد با محوريت عربستان، تركيه و قطر شد، البته همكاري بين كشورهاي غربي و همپيمانان منطقه‌اي آنها در يك تقسيم كار حساب شده ادامه دارد و روند تحولات به گونه‌اي مديريت مي‌شود كه به تحقق اهدافي بينجامد كه آنها نتوانسته‌اند در پنج سال آنها را به منصه ظهور برسانند. شاخص‌هاي موجود نشان مي‌دهد هر چه مذاكرات پيش مي‌رود از تفاهمات و توافقات اوليه خود دور مي‌شود. طبق يكي از اين تفاهمات و توافقات بنا بود اولويت اول به مبارزه با تروريسم داده شود و مذاكرات سياسي بعد از نابودي تروريسم آن هم با حضور افراد و گروه‌هايي كه دستشان به خون مردم و ارتش سوريه آغشته نشده شود برگزار شود. اگر چه در نشست وين بر اين خواسته صحه گذاشته شد اما بعد از پايان اين نشست عربستان گروه‌هاي تكفيري مورد حمايت خود و ديگر همپيمانان منطقه‌اي خود را با تغيير نام در رياض گردهم آورد و بدين ترتيب تفاهم و توافق وين را دور زد و اين در حالي است كه تفكيك گروه‌هاي تروريستي از غيرتروريستي قاعدتاً بايد با حضور دولت سوريه و همچنين بر اساس معيارهاي حقوقي پذيرفته شده بين‌المللي صورت گيرد. در واقع يكي از نقدهاي وارده بر قطعنامه 2254 شوراي امنيت سازمان ملل اين است كه در آن لزوم مقابله با تروريسم تكفيري به حاشيه رانده شده و روند انتقال قدرت در متن قرار داده شده و اين دقيقاً همان هدفي است كه مخالفان مسلح و حاميان خارجي آنها دنبال مي‌كنند و در تلاشند همان اهداف ناكام خود در خلال پنج سال گذشته را به طور خزنده در روند سياسي پيگيري كنند. از اين ديد تقدم گذار سياسي بر مبارزه با تروريسم تكفيري كه در محتواي قطعنامه جديد شوراي امنيت ملحوظ شده مي‌تواند آثار و پيامدهاي نگران‌كننده‌اي در پي داشته باشد و تلاش‌ها و تحركات جاري را از مسير واقعي خود منحرف و در عين حال فضاي تنفسي جديد براي مخالفان مسلح و حاميان خارجي آنها فراهم كند، از اين‌رو در مجموع قطعنامه 2254 شوراي امنيت زماني مي‌تواند در حل سياسي بحران سوريه كارساز باشد كه در آن تقدم مبارزه با تروريسم تكفيري همچنان در اولويت قرار گيرد و در عين حال روند سياسي بر اساس گفت‌وگوهاي سوري- سوري و به دور از هرگونه مداخله خارجي و با احترام به حاكميت ملي و تماميت ارضي اين كشور دنبال شود.