كماندوهاي رژيم صهيونيستي بيش از پنج سال قبل در اواخر ماه مه 2010 به يك ناوگان دريايي متشكل از شش كشتي به نام ناوگان آزادي حمله كردند. اين ناوگان را فعالان حامي مردم فلسطين از 37 كشور جهان به راه انداخته بودند كه قصد داشتند كمكهاي بشردوستانه خود را به مردم تحت محاصره غزه برسانند. كماندوهاي رژيم صهيونيستي در اين يورش 10 نفر از فعالان حاضر در كشتي را كشتند كه 9 نفر از آنها تبعه كشور تركيه بودند و همين نيز بحراني را در روابط دولت تركيه با رژيم صهيونيستي ايجاد كرد. رجب طيب اردوغان در آن زمان سمت نخست وزيري تركيه را به عهده داشت و با بيان اظهارات تند سعي داشت ژست ضدرژيم صهيونيستي به خود بگيرد و با قطع روابط با اين رژيم سه شرط را براي بهبود روابط مطرح كرد: پرداخت غرامت به آسيبديدگان، عذرخواهي رسمي و پذيرش تحقيقات جامع بيطرفانه. حالا او حاضر به بهبود روابط با رژيم صهيونيستي شده در حالي كه تحقيقات بيطرفانهاي در كار نبود و كار محدود شد به گروه تحقيقاتي كه خود رژيم صهيونيستي به راه انداخت و در مورد پرداخت غرامت هم اين تركيه است كه رقم غرامت را آن قدر پايين آورده كه طرف صهيونيستي حاضر به پرداخت آن شده است.
روشن است اردوغان بعد از آن ژست تند پنج سال گذشته، از هر سه شرط خود عقبنشيني كرده تا آنكه با بهبود روابط به آغوش صهيونيستها بازگردد. در واقع، او در اين مدت تنها در حرف و ژست سياسي بود كه خود را ضدرژيم صهيونيستي نشان ميداد اما در عمل، مترصد بازگشت به آغوش اين رژيم بود چنانكه براي عاديسازي روابط مذاكرات با رژيم صهيونيستي را در اين مدت ادامه ميداد و به نظر ميرسد شرايط فعلي او را متقاعد كرده تا اين روند را تمام كرده و هر چه سريعتر روابط رسمي را با رژيم صهيونيستي از سر بگيرد. اولين مسئله در اين شرايط به روابط تيره او با روسها مربوط ميشود كه بعد از سقوط بمبافكن روسي در ماه نوامبر پيش آمده است. اردوغان ميخواهد در منازعه با ولاديمير پوتين، رئيسجمهور روسيه بر سر اين موضوع يك قدم هم عقبنشيني نكند و خطرات اقتصادي از وضع تحريمهاي روسيه عليه تركيه را هم به جان خريده است اما موضوع انرژي به خصوص صادرات گاز روسيه به تركيه را نميتواند ناديده بگيرد. او نگران اين است كه مبارزهطلبياش عليه پوتين باعث اختلالي در صادرات گاز روسيه به تركيه بشود و به همين جهت هم به فكر جايگزينهايي افتاده است. اولين گزينه او گاز قطر است و اوايل ماه جاري ميلادي به اين كشور سفر كرد تا آنكه براي كاهش يكچهارم گاز دريافتي از روسيه از منابع گازي قطر استفاده كند. آن سفر او تا اندازهاي نگرانيهايش را بابت تأمين گاز مورد نياز برطرف ميكرد اما اين گزينه نميتواند به سرعت نياز كشورش به گاز را برطرف كند و به همين جهت هم به فكر منابع گازي رژيم صهيونيستي افتاده تا از مسيري نزديكتر گاز مورد نياز را تأمين كند، به همين جهت است كه در ضمن خبر مربوط به عاديسازي روابط تركيه و رژيم صهيونيستي از صادرات گاز اين رژيم به تركيه گفته ميشود و اينكه قرار است مذاكراتي در خصوص احداث خط لوله گازي بين دو طرف انجام شود. مسئله ديگر اينكه اردوغان در انزوايي است كه بعد از حمله به بمبافكن روسي براي او ايجاد شده است. او گمان ميكرد بعد از اين اقدام و براي رويارويي با پوتين از حمايت جدي ناتو و به خصوص امريكا برخوردار خواهد شد اما به زودي متوجه شد غرب نميخواهد بعد از اوكراين خود را در يك مخمصه جديد با روسها قرار دهد، جداي از اينكه براي مبارزه با داعش و حل و فصل سياسي پرونده سوريه به كمك روسها احتياج دارد. اردوغان با يورش و تجاوز به خاك عراق باز هم خود را در انزواي بيشتري قرار داده به نحوي كه جو بايدن، معاون رئيسجمهوري امريكا به صراحت گفته كه امريكا در شوراي امنيت و بر سر شكايت عراق از تركيه در اين مسئله طرف بغداد را ميگيرد تا آنكارا. اردوغان در اين شرايط از انزواي سياسي به يك حامي نياز دارد و جايي جز آغوش صهيونيستها و بنيامين نتانياهو، نخست وزير رژيم صهيونيستي نيافته است. او به اين ترتيب رو به كساني ميآورد كه بيش از پنج سال قبل 9 نفر از تبعه غيرنظامي كشور او را كشتند و هيچگاه از كار خود پشيمان نشدند و حالا او در آغوش همين افراد سعي دارد احساس امنيت كند.
