سلولهاي غضروف از تيغه بيني بيمار اشتقاق، تكثير و روي يك غشاي كلاژن گسترانيده شدند. سپس غضروف بهاصطلاح مهندسيشده مطابق نقص بيني بيمار شكل گرفت و كاشته شد.
يك تيم پژوهشي از دانشگاه بازل سوئيس گزارش كردند كه بازسازي بيني با استفاده از غضروف مهندسيشده ممكن است. آنها از روشي بهنام مهندسي بافت استفاده كردند، [روشي كه در آن] غضروف از سلولهاي خود بيمار رشد مييابد. اين روش جديد روي پنج بيمار 76 تا 88 ساله انجام شد كه پس از جراحي سرطان پوست، بينيشان نقوص جدياي داشت. يك سال پس از جراحي بازسازي، هر پنج بيمار از تواناييشان براي نفس كشيدن و همچنين از زيبايي ظاهري بينيشان رضايت داشتند. هيچكدام از آنها عوارض جانبياي گزارش نكردند.
سلولهاي تيغه بيني
نوع سرطان پوست غيرملانومايي كه در اين پژوهش مورد تحقيق قرار گرفت، بيشتر در بيني شايع است، بهخصوص پره بيني بهدليل قرارگيري فزاينده آن در معرض نور خورشيد. جراحان براي برداشتن كامل تومور اغلب بايد بخشهايي از غضروف را نيز ببرند. پيوند مورد نياز براي جراحي بازسازي معمولاً از تيغه بيني، گوش يا دندهها برداشته ميشود و براي بازسازي كاركردي بيني مورد استفاده قرار ميگيرد. با اين حال، اين فرايند بسيار تهاجمي و دردناك است و ميتواند بهعلت جراحي اضافي منجر به بروز عوارض در محل برش شود. اكنون تيم پژوهشي دپارتمان زيستپزشكي دانشگاه بازل همراه با همكارانشان در بيمارستان دانشگاه يك رويكرد جايگزين ابداع كردند، [در اين رويكرد] از بافت مهندسيشده غضروف كه از سلولهاي تيغه بيني خود بيمار رشد يافته است، استفاده ميشود. آنها نمونه كوچكي را بافتبرداري كردند، سلولهاي غضروف (كندروسيت) را جدا و سپس آنها را تكثير كردند. سلولهاي بسطيافته را روي غشايي از كلاژن رشد و براي دو هفته ديگر كشت دادند و به بافتي با حجم 40 برابر بزرگتر از تكه نمونهبرداري شده دست يافتند. پيوند مهندسيشده سپس طبق نقص روي سوراخ بيني شكل گرفت و به بيمار پيوند زده شد.
طبق گفته ايوان مارتين، استاد مهندسي بافتِ دپارتمان زيستپزشكي دانشگاه و بيمارستان دانشگاه بازل، غضروفهاي مهندسيشده نتايج باليني قابل مقايسه با جراحي معمول كنوني داشت. اين روش جديد ميتواند به بدن در پذيرش بهتر بافت جديد كمك كند و پايايي و عملكرد سوراخ بيني را بهبود بخشد. موفقيتمان بر مبناي همبستگي ديرين و مؤثر در بازل ميان گروه آزمايشيمان در دپارتمان زيستپزشكي و مقررات جراحي در بيمارستان دانشگاه است. اين روش راه جديدي براي استفاده از غضروف مهندسيشده براي بازسازيهاي چالشبرانگيزتر در جراحي مربوط به صورت مانند تمام بيني، پلك يا گوش ميگشايد. اكنون مطالعهاي همتا براي ترميم غضروف مفصلي در زانو همين پيوندهاي مهندسيشده را آزمايش ميكند. بهرغم چشماندازهاي خوشبينانه، استفاده از اين فرآيندها در حرفه باليني همچنان نسبتاً در دوردست است. مارتين اظهار ميكند: «ما به ارزيابي موشكافانه درخصوص ثمربخشي [اين فرآيند] بر گروههاي بزرگتري از بيماران و توسعه مدلهاي كسب و كار و ساختن الگوهايي كه هزينه كافي را تضمين ميكند نيازمنديم.»
منبع: ساينس ديلي
