دلارهاي عربي علت افت لژيونرهاي فوتبال

امروزه فوتباليست‌هاي ما براي دلارهاي عربي به كشور‌هاي حوزه خليج فارس مي‌روند، بدون اينكه دانش فوتبالي به آنها اضافه شود و اين باعث تأسف است. 30 سال پيش و حتي پيش از انقلاب اسلامي وقتي به قطر مي‌رفتيم فوتبال آنها به قدري سطحش پايين بود كه ما بايد سطح خودمان را پايين مي‌آورديم و همتراز با آنها فوتبال بازي مي‌كرديم.آن زمان من و حجازي خدابيامرز از تيم‌هاي فرانسه و آلمان و حتي چلسي پيشنهاد داشتيم، اما چون مثل الان مديربرنامه و كسي كه مشورت درست بدهد نداشتيم براي همين بدون هيچ اطلاعي به تيم‌هاي ضعيف قطري مي‌رفتيم. منظور من از اين حرف‌ها اين است كه تيم‌هاي ضعيف قطري كه آرزوي بازيكنان تكنيكي ايراني را داشتند حالا كارشان به جايي رسيده كه از بازيكنان ايراني ايراد مي‌گيرند و حتي آنها را ديپورت مي‌كنند. بسياري از لژيونرهاي ما به‌رغم اينكه در باشگاه‌هاي خود خوب و تأثيرگذار هستند، وقتي با تيم‌هاي قطري فقط به خاطر پول قرارداد مي‌بندند خيلي زود اشباع مي‌شوند و نمي‌توانند بازي كنند. در قطر، توقعات از بازيكنان خارجي بالاست و باشگاه‌هاي اين كشور به ساده‌ترين شكل ممكن حتي قراردادهاي ميليون دلاري را فسخ مي‌كنند. قطري‌ها كه پول زياد دارند خيلي سريع آنها را ديپورت مي‌كنند حالا آن بازيكن مي‌خواهد آندو تيموريان، كاپيتان تيم ملي ايران يا محمد نوري، كاپيتان سابق پرسپوليس باشد؛ آنچه مهم است اينكه آنها با اين دلارها بازيكنان ايراني را تحقير مي‌كنند كه اين فاجعه‌اي براي فوتبال كشورمان است. اين عادت باشگاه‌هاي عربي است به محض اينكه بازيكنان خارجي‌شان كارايي لازم را نداشته باشند، سريعاً به فكر جذب بازيكنان ديگري مي‌افتند. البته نبايد از دلال بازي‌ها هم به سادگي گذشت. بحث دلالي هم در كشورهايي كه پول زياد براي فوتبال خرج مي‌كنند، زياد است و رواج دارد، براي همين بهتر است بازيكنان ما فارغ از مسائل مالي براي پيشرفت فوتبال حرفه‌ايشان سريع اقدام نكنند و بهترين تصميم را بگيرند و بعد سريع به خاطر پول چمدانشان را براي كشورهاي عربي ببندند.
حسن روشن/ كارشناس فوتبال